1Na koniec, Psalm Dawidowi, na pamiątkę, że go Bóg wybawił.
2Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu: Panie, pośpiesz się ku ratunku memu.
3Niechaj będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy szukają dusze mojéj.
4Niech się obrócą nawstecz, a niech się zawstydzą, którzy mi chcą złego: niech się natychmiast obrócą wstydać się, którzy mi mówią: Ehéj! Ehéj!
5Niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a niech zawżdy mówią: Niechaj uwielbion będzie Pan; którzy miłują zbawienie twoje.
6A jam jest ubogi i żebrak, Boże, wspomóż mię: pomocnikiem moim, i wybawicielem jesteś ty moim: Panie, nie omieszkajże!
Komentarze