Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Psalmów — Psalm 108

Księga Psalmów, rozdział 108. Przekład Jakuba Wujka.

1Na koniec. Psalm Dawidowi.Boże chwały mojéj, nie zamilczaj!

2Boć usta grzesznika i zdrajce przeciwko mnie się otworzyły: mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym.

3I ogarnęli mię mowami nienawistnemi: i walczyli na mię bez przyczyny.

4Miasto tego, co mię miłować mieli, uwłaczali mi: a jam się modlił.

5I oddawali mi złem za dobre: a nienawiścią za miłość moję.

6Postawże nad nim grzesznika: a djabeł niech stoi po prawicy jego.

7Gdy go sądzą, niech wynidzie potępiony: a modlitwa jego niech się w grzech obróci.

8Dni jego niechaj będą krótkie: a biskupstwo jego niechaj weźmie inny.

9Synowie jego niech będą sierotami: a żona jego wdową.

10Niech się tułający przenoszą synowie jego, a niech żebrzą i niech będą wyrzuceni z mieszkania swego.

11Niech szperuje lichwiarz wszystkę majętność jego: a niech rozchwycą obcy prace jego.

12Niechaj nie ma pomocnika: a niech nie będzie, ktoby się zlitował nad sierotami jego.

13Dzieci jego niech będą zniszczone: w jednym rodzie niech zginie imię jego.

14Niech przyjdzie na pamięć przed oczyma Pańskiemi nieprawość ojców jego: a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.

15Niechaj będą przed Panem zawżdy: a niech wyginie z ziemie pamiątka ich:

16Przeto, że nie pamiętał czynić miłosierdzia: i prześladował człowieka niedostatecznego i żebraka: a skruszonego na sercu, aby go zamordował.

17I umiłował przeklęctwo, i przyjdzie nań: i nie chciał błogosławieństwa, a będzie oddalone od niego.

18I oblókł się w przeklęctwo jako w szatę: i weszło jako woda we wnętrzności jego, a jako oliwa w kości jego.

19Niechże mu będzie jako odzienie, którem się okrywa: i jako pas, którym się zawżdy opasuje.

20To dzieło tych, którzy mi u Pana uwłaczają: i którzy źle mówią przeciw duszy mojéj.

21A ty, Panie, Panie! uczyń zemną dla imienia twego; albowiem słodkie jest miłosierdzie twoje.

22Wyzwól mię; bom ja jest ubogi i nędzny: i serce me we mnie jest utrapione.

23Przeminąłem jako cień, kiedy schodzi: i jestem strząśniony jako szarańcza.

24Kolana moje zemdlały od postu, a ciało moje odmieniło się od oleju.

25A ja stałem się u nich naśmiewiskiem: patrzali na mię i kiwali głowami swemi.

26Wspomóżże mię, Panie, Boże mój: zbaw mię według miłosierdzia swego.

27A niech poznają, że to ręka twoja: a żeś ty, Panie, uczynił ją.

28Oni będą złorzeczyć, a ty racz błogosławić: którzy powstają przeciwko mnie, niech będą zawstydzeni: a sługa twój będzie się weselił.

29Niechaj będą ci, którzy mi uwłóczą, sromotą obleczeni: a niech się przyodzieją, jako dwoistym płaszczem, zelżywością swoją.

30Będę bardzo wyznawał Panu usty memi: a wpośród wiela chwalić go będę:

31Iż on stanął po prawéj stronie ubogiego, aby wybawił od prześladowców duszę moję.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.