Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Przysłów — Rozdział 7

Księga Przysłów, rozdział 7. Przekład Jakuba Wujka.

1Synu mój! strzeż mów moich, a przykazania moje zachowaj u siebie.

2Strzeż przykazań moich, a będziesz żyw, i zakonu mego, jako źrenice oka twego.

3Przywiąż go na palcach twoich, napisz go na tablicach serca twego.

4Rzecz mądrości: Siostrą moją jesteś: a roztropność nazywaj przyjaciółką swoją:

5Aby cię strzegła od obcéj niewiasty i od cudzéj, która słowa swoje łagodnemi czyni.

6Bom oknem domu swego przez kratę wyglądał:

7I ujrzałem maluczkie, obaczyłem głupiego młodzieńca.

8Który szedł przez ulicę przy kącie, a wedle drogi domu jéj poszedł:

9Zmierzkiem, pod wieczór, w ciemności nocnéj i w mroku.

10A oto wyszła przeciw jemu niewiasta w ubiorze wszetecznym, gotowa na łowienie dusz:

11Świegotliwa i błędna, niespokojna, i nie mogąc ostać się w domu swym, na nogach swoich:

12To przed domem, to na ulicach, to przy kąciech, zasadzkę czyniąc:

13I ująwszy młodzieńca pocałowała, a niewstydliwą twarzą pochlebuje, mówiąc:

14Ślubiłam ofiary za zdrowie, dzisiajm oddała śluby moje.

15Przetóżem wyszła przeciw tobie, pragnąc cię widzieć, i nalazłam.

16Usznurowałam powrózkami łóżko moje, usłałam je kobiercami wzorzystymi z Egiptu.

17Potrzęsłam pościel moję mirrą i aloesem i cynamonem.

18Pójdźże, upijmy się piersiami, i nakochajmy się w pożądanem obłapianiu aż do białego dnia.

19Bo niemasz męża w domu jego, jechał w daleką drogę.

20Wziął z sobą worek pieniędzy: w pełni księżyca ma się wrócić do domu swego.

21Usidliła go rozmaitą mową, i łagodnością ust przyciągnęła go.

22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, i jako baran poskakujący, a nie wiedząc, że do powroza głupiego ciągną:

23Aż przebije strzała wątrobę jego: jako gdyby ptak śpieszył się do sidła, a nie wie, że idzie o niebezpieczeństwo dusze jego.

24Teraz tedy, synu mój! słuchaj mię, a bądź pilen słów ust moich.

25Niechaj się nie unosi za drogami jéj serce twoje, i nie daj się zdradzać ścieżkom jéj.

26Wielu bowiem zraniwszy powaliła, i najmocniejsi od niéj są pozabijani.

27Droga do piekła dom jéj, przechodząca aż do gmachów śmierci.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.