Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Przysłów — Rozdział 19

Księga Przysłów, rozdział 19. Przekład Jakuba Wujka.

1Lepszy jest ubogi, który chodzi w prostocie swéj, niźli bogaty warg przewrótnych i głupi.

2Gdzie niemasz umiejętności dusze, niemasz dobra: a kto prędkich jest nóg, potknie się.

3Głupstwo człowiecze wywraca drogę jego, a na Boga wre sercem swem.

4Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół: lecz od ubogiego i ci, które miał, odstępują.

5Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, nie uciecze.

6Wiele tych, którzy czczą osobę możnego, i są przyjaciółmi dary dającego.

7Bracia człowieka ubogiego nienawidzą go: a ktemu i przyjaciele daleko odstąpili od niego. Kto się tylko na słowiech sadzi, nic nie będzie miał.

8Lecz, kto ma rozum, miłuje duszę swoję, a strzegący roztropności najdzie dobra.

9Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, zginie.

10Nie przystoi głupiemu rozkosz: ani słudze panować nad książęty.

11Nauka męża po cierpliwości bywa doznana: a cześć jego jest mijać nieprawość.

12Jako ryk lwi, tak i gniew królewski: a jako rosa na trawie, tak téż wesoła twarz jego.

13Żałość ojcowa syn głupi: a dach ustawicznie kapający, swarliwa niewiasta.

14Dom i majętności dane bywają od rodziców: ale żona roztropna właśnie od samego Pana.

15Lenistwo przynosi ospałość: a dusza niedbała będzie łaknęła.

16Kto strzeże przykazania, strzeże dusze swojéj: lecz, kto zaniedbywa drogi swéj, umorzon będzie.

17Na lichwę daje Panu, kto ma litość nad ubogim, i nagrodę jego odda mu.

18Ćwicz syna twego, nie rozpaczaj: a ku zabiciu jego nie przykładaj dusze twojéj.

19Kto niecierpliwy jest, szkodę popadnie: a gdy wydrze, drugie przyda.

20Słuchaj porady a przyjmuj ćwiczenie, abyś był mądrym na ostatku twoim.

21Wiele myśli w sercu męża: a wola Pańska trwać będzie.

22Człowiek potrzebny jest miłosierny: a lepszy jest ubogi niż mąż kłamliwy.

23Bojaźń Pańska do żywota: w obfitości mieszkać będzie bez nawiedzenia złego.

24Kryje leniwy rękę swą pod pachy, ani ją do ust swoich przykłada.

25Gdy zaraźliwego ubijesz, głupi mędrszym będzie: a jeźli skarzesz mądrego, zrozumie karność.

26Kto frasuje ojca a wypędza matkę, bezecny jest i nieszczęśliwy.

27Nie przestawaj, synu, słuchać nauki, a umiéj słowa umiejętności.

28Świadek nieprawy śmieje się z sądu: a usta niezbożnych żrą nieprawość.

29Nagotowano pośmiewcom sądy, i młoty bijące ciałom głupich.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.