Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Przysłów — Rozdział 16

Księga Przysłów, rozdział 16. Przekład Jakuba Wujka.

1Człowiecza jest duszę przygotować: a Pańska rządzić językiem.

2Wszystkie drogi człowiecze są jawne przed oczyma jego: Pan jest, który uważa duchy.

3Objaw Panu uczynki twoje, a będą wyprostowane myśli twoje.

4Pan wszystko udziałał sam dla siebie: téż i niezbożnika na zły dzień.

5Obrzydły jest Panu każdy pyszny: by téż ręka do ręki była, nie uchodzi karania. Początek drogi dobréj, czynić sprawiedliwość, i wdzięczniejsza Bogu, niźli ofiary ofiarować.

6Miłosierdziem i prawdą nieprawość bywa odkupiona: a w bojaźni Pańskiéj strzegą się złego.

7Gdy się podobają Panu drogi człowiecze, tedy i nieprzyjacioły jego przywiedzie do pokoju.

8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością: niźli wielkie dochody z nieprawością.

9Serce człowiecze rozrządza drogi swoje: ale Pańska jest prostować kroki jego.

10Proroctwo w wargach królewskich: w sądzie nie błądzą usta jego.

11Waga i szala jest sąd Pański: a uczynki jego wszystkie gwichty w worku.

12Obrzydliwi królowie, którzy źle czynią; bo sprawiedliwością umacnia się stolica.

13Upodobanie królewskie wargi sprawiedliwe: kto mówi dobrze, będzie umiłowan.

14Gniew królewski posłowie śmierci: a mąż mądry ubłaga go.

15W wesołości twarzy królewskiéj żywot, a łaska jego jako deszcz późny.

16Nabywaj mądrości; bo lepsza jest nad złoto, i nabywaj roztropności; bo droższa jest nad śrebro.

17Ścieżka sprawiedliwych odchyla się od złego: stróż dusze swéj strzeże drogi swojéj.

18Przed zginieniem uprzedza pycha, a przed upadkiem duch się wynosi.

19Lepiéj jest korzyć się z cichymi, niźli dzielić korzyści z pysznymi.

20Ćwiczony w słowie najdzie dobra: a który ma nadzieję w Panu, błogosławiony jest.

21Który jest mądrego serca, będzie nazwany rozumnym: a kto wdzięcznéj wymowy, więcéj odniesie.

22Zdrój żywota nauka tego, kto ją ma: a nauka głupich szaleństwo.

23Serce mądrego wyćwiczy usta jego, a wargom jego przyda wdzięczności.

24Plastr miodu słowa ozdobne, słodkość duszy zdrowie kościom.

25Jest droga, która się zda człowiekowi prawa: a koniec jéj prowadzi do śmierci.

26Dusza robiącego robi sobie; bo go przymuszają usta jego.

27Mąż niezbożny wykopuje złość, a na wargach jego ogień się rozpala.

28Człowiek przewrótny wszczyna zwady, a świegotliwy rozłącza książęta.

29Mąż złościwy nuci bliźniego swego i prowadzi go drogą nie dobrą.

30Kto zapatrzywszy się, myśli przewrótności, gryząc wargi swoje, dokazuje złości.

31Wieniec godności szędziwość, która się najduje w drogach sprawiedliwości.

32Lepszy jest cierpliwy, niźli mąż mocny: a który panuje sercu swemu, niż ten, co miast dobywa.

33Losy do łona rzucają: ale od Pana bywają nastrojone.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.