Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 29

Księga Hioba, rozdział 29. Przekład Jakuba Wujka.

1Przydał téż Job, biorąc przypowieść swą, i rzekł:

2Ktoby mi to dał, abych był wedle dawnych miesiąców, wedle dni, których mię Bóg strzegł!

3Gdy świeciła świeca jego nad głową moją, a przy świetle jego chodziłem w ciemności:

4Jakom był za dni młodości mojéj, gdy potajemnie Bóg był w przybytku moim:

5Gdy Wszechmocny był ze mną, a około mnie dzieci moje:

6Gdym umywał nogi moje masłem, a skała wylewała mi źródła oliwy:

7Gdym wychodził do bramy miejskiéj, a na ulicy gotowano mi stolicę.

8Widzieli mię młodzieńcy i kryli się, a starcy powstawszy, stali.

9Książęta przestawali mówić i kładły palec na usta swoje.

10Przełożeni głos swój hamowali, a język ich przylegał do ich podniebienia.

11Ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące świadectwo mi dawało.

12Przeto żem wybawił ubogiego krzyczącego i sierotę, która nie miała pomocnika.

13Błogosławieństwo tego, który miał zginąć, na mię przychodziło, a serce wdowy cieszyłem.

14Obłóczyłem się w sprawiedliwość: i przyodziewałem się jako szatą i koroną sądem moim.

15Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu.

16Byłem ojcem ubogich: a sprawy, któréjem nie wiedział, pilniem się wywiadował.

17Kruszyłem szczeki przewrotnika, a z zębów jego wydzierałem korzyść.

18I mówiłem: W gniazdku mojem umrę, a jako palma rozmnożę dni.

19Korzeń mój otworzon jest podle wody, a rosa będzie trwać w żęciu mojem.

20Sława moja zawżdy się odnawiać będzie, a łuk mój w ręce mojéj będzie się poprawiał.

21Którzy mnie słuchali, czekali wyroku, a pilnie słuchając, milczeli na radę moję.

22Nie śmieli nic przydawać do słów moich: i na nie kropiła wymowa moja.

23Oczekawali mię jako deszczu a usta swe otwarzali jako na deszcz późny.

24Jeźlim kiedy się uśmiechał do nich, nie wierzyli: a światłość twarzy mojéj nie padała na ziemię.

25Jeźlim chciał iść do nich, siadałem pierwszy: a chociem siedział jako król wokoło stojących w wojsku, byłem przecię pocieszycielem smutnych.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.