Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 21

Księga Hioba, rozdział 21. Przekład Jakuba Wujka.

1A odpowiadając Job, rzekł:

2Słuchajcie, proszę, mów moich, a czyńcie pokutę.

3Znoście mię, a ja mówić będę: a po moich słowach, będzieli się zdało, śmiejcie się.

4Izali przeciwko człowiekowi jest gadanie moje, abych się słusznie smucić nie miał?

5Patrzcie na mię i zdumiejcie się, a włóżcie palec na usta wasze.

6I ja, gdy wspomnię, lękam się, a wstrząsa drżenie ciało moje.

7Przeczże tedy niepobożni żywią, podniesieni są i zmocnieni bogactwy?

8Nasienie ich trwa przed nimi, bliskich gromada i wnuków przed ich oczyma.

9Domy ich przespieczne są i spokojne, i niemasz rózgi Bożéj nad nimi.

10Krowa ich poczęła a nie poroniła: jałowica się ocieliła a płodu swego nie stradała.

11Wychodzą dziatki ich jako trzody, a maluczkie ich igrając skaczą.

12Trzymają bęben i arfę i weselą się przy głosie muzyki.

13Prowadzą w dobrach dni swoje, a we mgnieniu oka do piekła zstępują.

14Którzy mówili Bogu: Idź precz od nas: i wiadomości dróg twoich nie chcemy.

15Któż jest Wszechmogący, żebyśmy mu służyli? a co nam pomoże, choćbyśmy się mu modlili?

16Wszakże iż nie są w ręce ich dobra ich, rada niezbożnych niechaj będzie daleko odemnie.

17Ilekroć świeca niezbożników zgaśnie, i przyjdzie na nie powódź? i rozdzieli boleści zapalczywości swojéj.

18Będą jako plewy przed wiatrem: i jako pérz, który wicher rozwiewa.

19Zachowa synom jego boleść ojcowską: a gdy odda, tedy pozna.

20Ujrzą oczy jego zabicie swe, a z zapalczywości Wszechmogącego pić będzie.

21Bo co do niego należy o domie jego po nim, choćby liczba miesiąców jego była na poły ukrócona?

22Aza Boga będzie kto uczył rozumu, który wysokie sądzi?

23Ten umiera duży i zdrowy, bogaty i szczęśliwy.

24Wnętrzności jego są pełne sadła, a kości jego napiły się szpiku.

25A drugi umiera w gorzkości dusze bez żadnéj majętności.

26A przecię pospołu w prochu spać będą, a robacy okryją je.

27Zaiste wiem myśli wasze i wyroki nieprawe przeciwko mnie.

28Bo mówicie: Gdzie jest dom książęcy, a gdzie przybytki niezbożnych ludzi?

29Zapytajcie kogóżkolwiek z podróżnych, a doznacie, że on téż to rozumie.

30Iż na dzień zatracenia chowają złego, a na dzień zapalczywości wiedzion będzie.

31Któż będzie strofował przed nim drogę jego? a co czynił, kto mu odda?

32On do grobów wiedzion będzie, a w gromadzie umarłych czuć będzie.

33Słodki był piaskowi Kocytu: a za sobą wszelkiego człowieka pociągnie, a przed sobą niezliczone.

34Jakóż tedy cieszycie mię próżno, gdyż wasza odpowiedź pokazała się być przeciwna prawdzie.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.