Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Przysłów — Rozdział 28

Księga Przysłów, rozdział 28. Przekład Jakuba Wujka.

1Ucieka niezbożny, choć go nikt nie goni: ale sprawiedliwy jako lew śmiały bez bojaźni będzie.

2Dla grzechów ziemie wiele książąt jéj: a dla mądrości człowieka, i wiadomości tego, co się mówi, przedłuży się żywot książęciu.

3Człowiek ubogi potwarzający ubogie, jest podobien dżdżowi gwałtownemu, który głód przynosi.

4Którzy odstępują zakonu, chwalą niezbożnego: którzy go strzegą, zapalają się przeciw niemu.

5Źli ludzie nie myślą o sądzie: a którzy szukają Pana, obaczywają wszystko.

6Lepszy jest ubogi chodzący w prostości swéj, aniźli bogaty w drogach przewrótnych.

7Kto strzeże zakonu, syn mądry jest: ale który karmi obżerce, zawstydza ojca swego.

8Kto zbiera bogactwa z lichwy i z płatu, zbiera je szczodremu na ubogie.

9Kto odwraca uszy swe, aby nie słuchał zakonu, modlitwa jego obrzydła będzie.

10Kto zawodzi sprawiedliwe na złą drogę, w upadku swym zginie: a prości posiędą dobra jego.

11Człowiek bogaty zda się sobie mądry: ale ubogi roztropny doświadczy go.

12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława: gdy królują niezbożni, są upadki ludzi.

13Kto pokrywa złości swe, poszczęścion nie będzie: lecz kto się spowiada a opuści je, miłosierdzie otrzyma.

14Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi: a który jest twardego serca, we złe upadnie.

15Lew ryczący i niedźwiedź łaknący, Pan niezbożny nad ubogim ludem.

16Książę nie mające roztropności, wielu uciśnie przez potwarz: a kto nienawidzi łakomstwa, dni jego będą przedłużone.

17Człowieka, który potwarza krew dusze, by téż do grobu uciekł, nikt nie dzierży.

18Kto chodzi w prostości, zbawion będzie: kto przewrótnemi drogami idzie, raz upadnie.

19Kto sprawuje rolą swą, naje się chleba: lecz kto się próżnowaniem bawi, będzie syt ubóstwa.

20Mąż wierny wielce chwalon będzie: lecz kto się prędko chce zbogacić, nie będzie bez winy.

21Kto ma wzgląd u sądu na osobę, nie dobrze czyni : ten i dla kęsa chleba odstępuje prawdy.

22Człowiek, który się prędko chce zbogacić, a innym zajrzy, nie wie, iż nań przyjdzie niedostatek.

23Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę najdzie u niego, niźli ten, który łagodnym językiem zwodzi.

24Kto bierze co u ojca swego albo u matki, a mówi, że to nie grzech, jest towarzyszem mężobójce.

25Kto się chlubi i szerzy, wszczyna zwady: lecz kto ma nadzieję w Panu, uzdrowion będzie.

26Kto ufa w sercu swojem, głupi jest: ale kto mądrze sobie postępuje, ten zbawion będzie.

27Kto daje ubogiemu, nie zubożeje: kto gardzi proszącym, będzie niedostatek cierpiał.

28Gdy powstają niezbożnicy, tedy się kryją ludzie: gdy oni zginą, mnożyć się będą sprawiedliwi.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.