Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Przysłów — Rozdział 22

Księga Przysłów, rozdział 22. Przekład Jakuba Wujka.

1Lepsze jest imię dobre, niż wielkie bogactwa: łaska nad śrebro i złoto.

2Bogaty i ubogi potkali się: obudwu Pan jest Stworzycielem.

3Zmyślny obaczył złe i skrył się: prostak minął i popadł szkodę.

4Koniec skromności bojaźń Pańska, bogactwo i chwała i żywot.

5Oręże i miecze na drodze przewrótnego: a stróż dusze swéj daleko odstępuje od nich.

6Przypowieść jest: Młodzieniec wedle drogi swéj, choćby się zstarzał, nie odstąpi od niéj.

7Bogaty ubogim rozkazuje: a kto u kogo pożycza, sługą jest tego, który mu pożyczył.

8Kto sieje nieprawość, będzie żął nieszczęście: i laską gniewu swego zniszczeje.

9Kto skłonny jest ku miłosierdziu, błogosławion będzie; bo chleba swego dał ubogiemu. Zwycięstwa i czci dostanie, kto dary daje: a duszę odejmuje tych, co je biorą.

10Wypędź naśmiewcę, a wynidzie z nim swar: i ustaną prawa i potwarzy.

11Kto miłuje czystość serdeczną, dla wdzięczności ust swoich będzie miał przyjacielem króla.

12Oczy Pańskie strzegą umiejętności: a słowa nieprawego bywają wywrócone.

13Mówi leniwiec: Lew jest na dworze, w pośród ulic zabit będę.

14Usta cudzéj są dołem głębokim: na kogo się Pan gniewa, wpadnie weń.

15Głupstwo przywiązane jest do serca dziecięcego: ale rózga karania wypędzi je.

16Kto potwarza ubogiego, aby przysporzył majętności sobie, da sam bogatszemu, i będzie nędzę klepał.

17Nakłoń ucha twego a słuchaj słów mądrych: a serce swoje przyłóż do nauki mojéj.

18Którać piękna będzie, gdy ją zachowasz w sercu swojem, i rozpłynie się po wargach twoich:

19Aby było w Panu ufanie twoje: i przetóżem ci ją dziś pokazał.

20Otom ci ją trojako opisał w myślach i w nauce:

21Abym ci okazał stałość i powieści prawdziwe: abyś z nich odpowiadał tym, którzy cię posłali.

22Nie czyń bezprawia ubogiemu, iż ubogi jest: ani niszcz nędznika w bramie.

23Albowiem Pan będzie sądził sprawy jego: i przebije tych, którzy przebili duszę jego.

24Nie bądź przyjacielem człowiekowi gniewliwemu: ani chódź z mężem zapalczywym.

25Byś snadź nie przywykł ścieżkom jego, a wziął zgorszenie dusze twojéj.

26Nie bywaj między tymi, którzy rękę dają, i którzy się czynią rękojmiami za długi.

27Bo jeźli niemasz zkąd wrócić, czemuć nie ma wziąć przykrycie z łóżka twego?

28Nie przestępuj granic starych, które założyli ojcowie twoi.

29Widziałeś męża biegłego w sprawach swoich? przed królmi stać będzie, a nie będzie przed podłymi.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.