Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Psalmów — Psalm 104

Księga Psalmów, rozdział 104. Przekład Jakuba Wujka.

1Alleluja. Wyznawajcie Panu, i wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między pogany sprawy jego.

2Śpiewajcie mu, i grajcie mu: oznajmiajcie wszystkie dziwy jego.

3Chlubcie się w imieniu świętem jego: niech się weseli serce szukających Pana.

4Szukajcie Pana, a bądźcie umocnieni: szukajcie oblicza jego zawsze.

5Pamiętajcie na dziwy jego, które uczynił: na cuda jego, i sądy ust jego.

6Nasienie Abrahamowe, słudzy jego! synowie Jakóbowi, wybrani jego!

7Onci Pan, Bóg nasz: po wszystkiéj ziemi sądy jego.

8Pamiętał wiecznie na Testament swój: na słowo, które przykazał na tysiąc narodów.

9Które postanowił z Abrahamem: i na przysięgę swą z Izaakiem.

10I postanowił ją Jakóbowi za przykazanie: a Izraelowi za Testament wieczny,

11Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, sznur dziedzictwa waszego.

12Gdy byli w małéj liczbie, bardzo trocha, i obywatele ich:

13I przechodzili od narodu do narodu, i z królestwa do innego ludu:

14Nie dopuścił im krzywdy czynić człowiekowi: i pokarał dla nich króle.

15Nie tykajcie pomazańców moich: a na proroki moje nie bądźcie złośliwymi.

16I zawołał głodu na ziemię, i skruszył wszystko posilenie chleba.

17Posłał przed nimi męża: za niewolnika przedan jest Józeph.

18Poniżyli w pętach nogi jego, żelazo przeszło duszę jego:

19Aż przyszło słowo jego: mówienie Pańskie zapaliło go.

20Posłał król, i rozwiązał go: Pan ludu, i wypuścił go.

21Postanowił go panem domu swego: i książęciem wszystkiéj dzierżawy swojéj:

22Aby ćwiczył książętą jego jako siebie samego: a starce jego mądrości nauczył.

23I wszedł Izrael do Egiptu: i Jakób był obywatelem w ziemi Cham.

24I rozmnożył lud swój bardzo: i zmocnił go nad nieprzyjacioły jego.

25Odmienił serce ich, aby nienawidzieli ludu jego, i czynili zdrady nad sługami jego.

26Posłał Mojżesza, sługę swego: Aarona, którego obrał.

27Położył w nich słowa znaków swoich, i cudów w ziemi Cham.

28Puścił ciemności i zaćmił: i nie uprzykrzył słów swoich.

29Obrócił wody ich w krew: a ryby ich pomorzył.

30Zrodziła ziemia ich żaby w pokojach królów ich.

31Rozkazał, i przyszła rozmaita mucha: i mszyce we wszystkich granicach ich.

32Uczynił dżdże ich gradem: i ogień palący na ich ziemi.

33I potłukł winnice ich i figi ich: i pokruszył drzewa w ich granicach.

34Rzekł, i przyszła szarańcza, i chrząszcz, któremu nie było liczby.

35I pojadł wszystkę trawę w ich ziemi: i pojadł wszystek owoc ziemie ich.

36I pobił wszystkie pierworodne w ziemi ich: pierwiastki wszelkiéj prace ich.

37I wyprowadził je ze śrebrem i złotem: a nie był między ich pokoleniem chory.

38Radował się Egipt z wyjścia ich; bo był przyszedł na nie strach ich.

39Rozciągnął obłok na okrycie ich: a ogień, aby im świecił w nocy.

40Żądali i przyleciała przepiórka: i chlebem niebieskim nasycił je.

41Rozszczepił opokę, i wypłynęły wody: płynęły rzeki na suszy.

42Albowiem pomniał na słowo święte swoje, które miał do Abrahama, sługi swego.

43I wywiódł lud swój z weselem, a wybrane swe z radością.

44I dał im krainy poganów: a roboty narodów posiedli:

45Aby przestrzegali usprawiedliwienia jego, i o zakonie jego się badali.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.