Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Psalmów — Psalm 68

Księga Psalmów, rozdział 68. Przekład Jakuba Wujka.

1Na koniec, za te, którzy będą odmienieni, Dawidowi.

2Wybaw mię, Boże; boć weszły wody aż do duszy mojéj.

3Ulgnąłem w błocie głębokości, i dna niemasz: przyszedłem na głębokość morską: a nawałność mię ponurzyła.

4Spracowałem się wołając, ochrapiało gardło moje: ustały oczy moje, gdy mam nadzieję w Bogu moim.

5Rozmnożyli się nad włosy głowy mojéj, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny: zmocnili się, którzy mię niesprawiedliwie prześladowali, nieprzyjaciele moi: czegom nie wydarł, tedym płacił.

6Boże, ty znasz głupstwo moje: a występki moje nie są tobie tajne.

7Niech nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy cię oczekiwają, Panie, Panie zastępów: niech nie będą pohańbieni dla mnie, którzy cię szukają, Boże Izraelski.

8Bom dla ciebie znaszał urąganie: zelżywość okrywała oblicze moje.

9Stałem się obcym braciéj mojéj, i cudzoziemcem synom matki mojéj.

10Bo mię zawisna miłość domu twego gryzła: a urągania urągających tobie spadły na mię.

11I okryłem w poście duszę moję, i stało mi się urąganiem.

12I oblokłem miasto szaty włosień: i stałem się im przypowieścią.

13Mówili przeciwko mnie, którzy siedzieli w bramie: i śpiewali przeciw mnie, którzy pili wino.

14Ale ja modlitwę moję do ciebie, Panie: czas upodobania, Boże, w wielkości miłosierdzia twego: wysłuchaj mię w prawdzie zbawienia twego.

15Wyrwij mię z błota, abych nie ulgnął: wybaw mię od tych, którzy mię nienawidzą, i z głębokości wód.

16Niech mię nie zatapia nawałność wody: ani mię niech nie pożera głębokość: ani niech nie zawiera nademną studnia wierzchu swego.

17Wysłuchaj mię, Panie; bo łaskawe jest miłosierdzie twoje: według mnóstwa litości twoich wejrzyj na mię.

18A nie odwracaj oblicza twego od sługi swego; bom jest w utrapieniu: prędko wysłuchaj mię.

19Przybliż się ku duszy mojéj, a wybaw ją: dla nieprzyjaciół moich wyrwij mię.

20Ty znasz pohańbienie moje i zelżywość moję i wstyd mój: przed oczyma twemi są wszyscy, którzy mię trapią.

21Urągania i nędze czekało serce moje: i czekałem, ktoby się społem smęcił; a nie było: i ktoby pocieszył; a nie znalazłem.

22I dali żółć na pokarm mój: a w pragnieniu mojem napawali mię octem.

23Niechaj będzie stół ich przed nimi sidłem, i zapłaty, i na upadek.

24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli: a grzbietu ich zawżdy nachylaj.

25Wyléj na nie gniew twój: i zapalczywość gniewu twego niech je ogarnie.

26Mieszkanie ich niech się stanie puste: a w przybytkach ich niechaj nie będzie, ktoby mieszkał.

27Bo, któregoś ty zranił, prześladowali: a na boleści ran moich naddawali.

28Przydajże nieprawość ku nieprawości ich: a niech nie wchodzą do sprawiedliwości twojéj.

29Niechaj będą wymazani z ksiąg żywiących: a niech z sprawiedliwymi nie będą wspisani.

30Jamci jest ubogi i zbolały: zbawienie twoje, Boże, wspomogło mię.

31Będę chwalił imię Boże pieśnią, i wielbić go będę chwałą.

32A przyjemniéj będzie Panu, niźli młode cielę, któremu rogi i kopyta podrastają.

33Niech widzą ubodzy, a niech się weselą: szukajcie Boga, a będzie żyła dusza moja.

34Albowiem Pan wysłuchał ubogich: a więźniami swymi nie wzgardził.

35Niechaj go chwalą niebiosa, i ziemia: morze i wszystek płaz na nich.

36Albowiem Bóg zbawi Syon: i będą zbudowane miasta Juda: i będą tam mieszkać, i dostaną jéj dziedzictwem.

37I nasienie sług jego otrzymają: a którzy miłują imię jego, będą w niéj mieszkać.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.