Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 37

Księga Hioba, rozdział 37. Przekład Jakuba Wujka.

1Na to zlękło się serce moje i zruszyło się z miejsca swego.

2Słuchajcie słuchania w strachu głosu jego i dźwięku z ust jego wychodzącego.

3Pod wszystkie niebiosa on przegląda, a światłość jego nad granicami ziemie.

4Za nim dźwięk ryczeć będzie, zagrzmi głosem wielkości swéj: a nie będzie dościgniony, gdy usłyszan będzie głos jego.

5Zagrzmi Bóg głosem swym dziwnie, który czyni rzeczy wielkie a niewybadane.

6Który każe śniegowi, aby spadał na ziemię, i dżdżom zimy i gwałtownemu dżdżowi mocy jego.

7Który na ręce wszystkich ludzi znaczy, aby każdy znał sprawy swoje.

8Wnidzie zwierz do jamy i w legowisku swojem mieszkać będzie.

9Od gwiazd południowych wynidzie burza, a od wozu niebieskiego zimno.

10Gdy Bóg wieje, zsiada się lód, i zasię szeroko się rozlewają wody.

11Zboże pragnie obłoków, a obłoki rozpuszczają światło swoje.

12Które obchodzą wkoło, gdziekolwiek je wola sprawującego wiedzie, ku wszystkiemu, co im każe na okręgu ziemie:

13Chocia w jednem pokoleniu, chocia w ziemi swojéj, choć na któremkolwiek miejscu miłosierdzia swego naleść je rozkaże.

14Słuchaj tego, Jobie! stój a przypatruj się dziwnym sprawom Bożym.

15Izali wiesz, kiedy Bóg dżdżom przykazał, aby okazały światłość obłoków jego?

16Izali znasz ścieżki obłoków wielkie i doskonałe umiejętności?

17Aza odzienie twoje nie jest ciepłe, gdy przewiewa ziemię wiatr z południa?

18Podobnoś ty z nim budował niebiosa, które są bardzo mocne, jakoby z miedzi ulane.

19Ukaż nam, co mu rzec mamy; bośmy ogarnieni ciemnością.

20Któż mu powie, co mówię? choćby téż mówił człowiek, będzie pożarty.

21Ale teraz nie widzą światłości: z prędka powietrze zsiędzie się w obłoki, a wiatr przechodząc zpędzi je.

22Z północy złoto przychodzi, a od Boga bojaźliwe chwalenie.

23Godnie go naleść nie możemy: wielki mocą i sądem i sprawiedliwością, a wysłowion być nie może.

24Dlategóż będą się go bać mężowie, a nie będą śmieć patrzyć wszyscy, którzy się sobie zdadzą mądrymi.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.