Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 23

Księga Hioba, rozdział 23. Przekład Jakuba Wujka.

1A odpowiadając Job, rzekł:

2Teraz téż w gorzkości jest mowa moja, i ręka karania mego ociężała nad wzdychanie moje.

3Ktoby mi dał, abych poznał i nalazł go i przyszedł aż do stolice jego!

4Przełożę przed nim sąd, a usta moje napełnię łajaniem.

5Abych się dowiedział słów, któreby mi odpowiedział, i wyrozumiał, co mi będzie mówił.

6Nie chcę, aby się zemną spierał wielką mocą, ani żeby mię przytłoczył ciężkością wielkości swéj.

7Niech przełoży sprawiedliwość przeciwko mnie, a sąd mój niech dójdzie do zwycięstwa.

8Pójdęli na wschód słońca, nie widać go: jeźli na zachód, nie zrozumiem go.

9Jeźli w lewo, cóż uczynię? nie uchwycę go: jeźli się obrócę w prawo, nie ujrzę go.

10A on lepak wie drogę moję, i doświadczył mię jako złota, które przez ogień przechodzi.

11Za śladem jego szła noga moja: strzegłem drogi jego i nie zstępowałem z niéj.

12Od przykazania ust jego nie odstępowałem: a w zanadrzu mojem skryłem słowa ust jego.

13Sam on bowiem jest, a żaden nie może odwrócić myśli jego: a dusza jego, czegokolwiek chciała, to czynił.

14Gdy wypełni nademną wolą swoję, i wiele innych rzeczy takowych ma pogotowiu.

15I dlategom zatrwożon jest od oblicza jego, a patrząc nań jestem zjęty bojaźnią.

16Bóg zmiękczył serce moje: a Wszechmogący zatrwożył mną.

17Bom nie zginął dla nadchodzących ciemności, ani zakrył mrok oblicza mego.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.