Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 22

Księga Hioba, rozdział 22. Przekład Jakuba Wujka.

1A odpowiadając Eliphas Themanitczyk, rzekł:

2Izali człowiek może być przyrównan Bogu, choćby był nauki doskonałéj?

3Co za pożytek Bogu jest, jeźli sprawiedliwym będziesz? albo co mu dajesz, jeźli będzie niepokalana droga twoja?

4Aza bojąc się strofować cię będzie, i przyjdzie z tobą na sąd?

5A nie dla złości twojéj wielkiéj, i nieskończonych nieprawości twoich?

6Wziąłeś bowiem zastawę braci twéj bez przyczyny, a nagie odzierałeś z odzienia.

7Nie podałeś wody spracowanemu, a głodnemu odejmowałeś chleb.

8W nocy ramienia twego dzierżałeś ziemię, a mocniejszym będąc, otrzymowałeś ją.

9Wdowy puściłeś próżne, a ramiona sierót podrzuzgotałeś.

10Przetóż ogarniony jesteś sidłami, i trwoży cię strach nagły.

11I mniemałeś, żeś nie miał oglądać ciemności, ani uciśnion być gwałtem wód wzbierających.

12Aza nie myślisz, iż Bóg wyższy jest niż niebo, i nad wierzch gwiazd wywyższa się?

13I mówisz: A cóż Bóg wie? i jakoby przez mgłę sądzi.

14Obłoki tajnikiem jego, ani się rzeczom naszym przypatruje: a około zawias niebieskich przechodzi się.

15Izaliż ścieżki wieków chcesz strzedz, którą deptali mężowie złościwi?

16Którzy są zniesieni przed swym czasem, a rzeka grunty ich wywróciła.

17Którzy mówili Bogu: Idź precz od nas: a jakoby nie mógł nic uczynić Wszechmogący, ważyli go.

18Gdyż on był napełnił domy ich dobrami: których zdanie daleko niech będzie odemnie.

19Ujrzą sprawiedliwi i weselić się będą, a niewinny będzie im urągał.

20Aza nie podcięte jest podniesienie ich, a ostatki ich ogień pożarł?

21Zezwól mu tedy i miéj pokój, a przez to będziesz miał pożytki najlepsze.

22Przyjmij z ust jego zakon, a połóż mowy jego w sercu twojem.

23Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowan będziesz, i oddalisz nieprawość od przybytku twego.

24Da za ziemię krzemień, a za krzemień strumienie złote.

25I będzie Wszechmogący przeciwko nieprzyjaciołom twoim: i śrebra nagromadzą tobie.

26Tedy w Wszechmocnym rozkoszami opływać będziesz i podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.

27Będziesz go prosił, i wysłucha cię: i śluby twoje oddasz.

28Postanowisz rzecz, i stanie się tobie: a po drogach twoich będzie świecić światłość.

29Bo kto się poniży, będzie w sławie: a kto spuści oczy, ten zbawion będzie.

30Niewinny zbawion będzie, a zbawion będzie w czystości rąk swoich.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.