Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 13

Księga Hioba, rozdział 13. Przekład Jakuba Wujka.

1Oto wszystko to widziało oko moje, i słyszało ucho moje, i zrozumiałem każdą rzecz.

2Wedle wiadomości waszéj i ja wiem: i nie jestem niźli wy podlejszym.

3A wszakóż do Wszechmocnego mówić będę, chcę się z Bogiem gadać:

4Pierwéj pokazawszy, żeście wy budownicy kłamstwa i naśladownicy nauk przewrotnych.

5I byście byli lepiéj milczeli, żeby was było miano za mądre.

6Słuchajcież tedy strofowania mego a rozsądek ust moich pilnie obaczajcie.

7Azaż Bóg potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście za nim mówili zdrady?

8Czyli się na osobę jego oglądacie? a miasto Boga sądzić usiłujecie?

9Albo mu się podobać będzie, któremu nic tajno być nie może? albo będzie oszukan jako człowiek waszemi zdradami?

10On was strofować będzie; bo się w skrytości oglądacie na osobę jego.

11Wnet, skoro się ruszy, zatrwoży was, a strach jego przypadnie na was.

12Pamiątka wasza przypodobiona będzie popiołowi, i obrócą się w błoto szyje wasze.

13Pomilczcie trochę, że będę mówił, co mi kolwiek na myśl przyjdzie.

14Czemuż targam ciało swe zębami moimi, a duszę swą noszę w rękach moich?

15By mię téż zabił, w nim ufać będę: a wszakóż drogi moje przed obliczem jego strofować będę.

16A on będzie zbawicielem moim; bo nie przyjdzie przed oblicze jego żaden obłudnik.

17Słuchajcie mowy mojéj, a gadki przyjmujcie w uszy swoje.

18Jeźli będę sądzon, wiem, że mię najdą sprawiedliwym.

19Kto jest, coby się dał sądzić zemną? niech przyjdzie: przecz milcząc niszczeję?

20Dwu tylko rzeczy nie czyń mi, a tedy się przed obliczem twojem nie skryję:

21Rękę twoję oddal odemnie a strach twój niech mię nie straszy.

22Wzów mię, a ja odpowiem tobie: albo więc mówić będę, a ty mi odpowiadaj.

23Jako wiele mam nieprawości i grzechów? złości moje i występki ukaż mi.

24Przecz kryjesz oblicze twoje, i mniemasz mię być nieprzyjacielem twoim?

25Przeciw listkowi, który wiatr porywa, pokazujesz moc swoję, źdźbło suche gonisz?

26Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkości i chcesz mię zniszczyć grzechami młodości mojéj.

27Włożyłeś w pęto nogi moje i strzegłeś wszystkich ścieżek moich i śladom nóg moich przypatrowałeś się.

28Który jako zgniła rzecz zniszczeć mam, a jako szata, którą mole jedzą.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.