Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Hioba — Rozdział 3

Księga Hioba, rozdział 3. Przekład Jakuba Wujka.

1Potem Job otworzył usta swe i złorzeczył dniowi swemu,

2I mówił:

3Niech zginie dzień, któregom się urodził, i noc, w którą rzeczono: Począł się człowiek.

4Dzień on niech się obróci w ciemności, niech się o nim nie pyta Bóg z wysoka, i niech nie będzie oświecon światłością.

5Niech go zaćmią ciemności i cień śmierci, niech go osiędzie mrok, a niech będzie ogarnion gorzkością.

6Noc onę ciemny wicher niech osiędzie, niech nie idzie w liczbę dni rocznych i niech nie będzie policzona w miesiącach.

7Noc ona niech będzie opuściała, ani chwały godna!

8Niech jéj złorzeczą, którzy złorzeczą dniowi, którzy są gotowi wzruszyć Lewiathan.

9Niech się zaćmią gwiazdy mrokiem jéj! niechaj czeka światła a nie ogląda, ani wejścia wstawającéj zorze!

10Iż nie zawarła drzwi żywota, który mię nosił, ani odjęła złego od oczu moich.

11Czemum w żywocie nie umarł, wyszedłszy z żywota wnet nie zginął?

12Przecz przyjęty na kolana? Czemu karmiony piersiami?

13Teraz bowiem śpiąc milczałbym i odpoczywałbym snem moim:

14Z królmi i radami ziemie, którzy sobie budują pustynie:

15Albo z książęty, którzy mają złoto i napełniają domy swe śrebrem.

16Albo jako martwy płód skryty nie byłbych? albo którzy po części nie oglądali światłości?

17Tam niezbożnicy przestali od trwogi, i tam odpoczynęli spracowani siłą.

18I niegdy spółem związani bez przykrości nie usłyszeli głosu wycięgacza.

19Mały i wielki tam są, i niewolnik wolen od pana swego.

20Precz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są w gorzkości dusze?

21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, jako wykopywający skarb:

22I bardzo się weselą, gdy najdą grób:

23Mężowi, którego droga skryta jest, i ogarnął go Bóg ciemnościami.

24Pierwéj niźli jem, wzdycham, a jako wzbierające wody, tak ryczenie moje.

25Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało się.

26Azam mimo się nie puszczał? zażem nie milczał? zażem nie był spokojny? a przyszło na mię zagniewanie.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.