Portal wiary i codziennej modlitwy 22 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
Kolędy

Szczęśliwe czasy

„Szczęśliwe czasy” odnajdują nadzieję pośród ludzkich nieszczęść w przyjściu Boga. Modlitewna wdzięczność spotyka się tu z pogodnym zwyczajem odwiedzin i wspólnego kolędowania.

Przejdź do tekstu kolędy ↓
Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleSzczęśliwe czasy
Wygodniej do śpiewania
TEKST DO WSPÓLNEGO ŚPIEWANIA

Szczęśliwe czasy

Szczęśliwe czasy
We złe niewczasy
Teraz nastąpiły:
Człowieku stradnemu,
Zaginionemu
Przyniósł Bóg wiek miły.

Ewa zgrzeszyła,
Raj utraciła
Przez węża zdradnego,
Jabłkiem Adama
Przywiodła sama
Do grzechu sprosnego.

Ale Bóg temu
Występku złemu
Zabiegł z swej mądrości,
Zesłał nam Syna
I Hospodyna
Z górnej wysokości.

Tego spłodziła
I porodziła
Panna a bez zmazy,
Światu Go dała,
Która nie znała
W czystości urazy.

A wąż przeklęty,
Łańcuchem spięty
Z dekretu górnego,
Znacznie szwankuje,
Wiecznie kosztuje
Ognia piekielnego.

Krzyczą anieli,
I my weseli
Bądźmy dziś na ziemi;
Ty gospodarzu,
Baczny szafarzu
Dopomóż nam z nimi.

Przyjście Boga zostaje ukazane jako szczęśliwa odmiana pośród ludzkich nieszczęść. Kolęda łączy wyznanie wiary w ocalenie z dawnym zwyczajem wspólnego kolędowania u gospodarza.

Przy lekturze warto odróżnić modlitewne wezwania od obyczajowej sceny zakończenia. Dzięki temu tekst zachowuje zarówno religijny sens, jak i pogodny charakter dawnego spotkania kolędników.

Źródło tekstu: Jan Żabczyc, „Symfonie anielskie abo Kolenda”, wyd. Akademii Umiejętności, Kraków 1913, s. 28–30.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.

Pozostań jeszcze chwilę

Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleLata upłynione
Kolędy

Lata upłynione

„Lata upłynione” łączy betlejemskie narodzenie z opowieścią o ludzkim oczekiwaniu na ocalenie. Radości z przyjścia Jezusa towarzyszy pamięć o Herodzie i zagrożeniu Dzieciątka.

Czytaj dalej →