Radujmy się bracia mili
Radujmy się bracia mili, gdyż dziw nad dziwy! Swego Syna zesłał na świat Bóg dobrotliwy. Przyszedł Bóg na świat, by zbawić nas, ludzkie plemię, z mocy grzechu; przez to przyniósł radość na ziemię.
Obietnice się spełniły, od Boga dane, gdy to Dziecię dla nas biednych z nieba zesłane; wszak Zbawiciel dla nas zstąpił na ziemskie niwy, z tronu swego niebieskiego, On, Bóg prawdziwy.
I Anieli się weselą i tak śpiewają: „Pan Bóg chwałę, ludzie pokój niechaj tu mają”. Gwiazda cudna nad stajenką wesoło płonie, ale większa miłość ku nam Jezusa w łonie.
On wprowadzi nas do nieba, do tej Ojczyzny, dokąd wstąpił uwielbiony, i wskaże blizny, które poniósł, walkę tocząc z wrogiem zbawienia! Tam będziemy wiecznie śpiewać radości pienia.
Kolęda zaprasza do braterskiej radości z przyjścia Syna Bożego. Tajemnica wcielenia zostaje ukazana jako dar wyzwolenia, który prowadzi ku wiecznej chwale.
Utwór można wykorzystać podczas wspólnego świętowania Bożego Narodzenia. Warto zachować jasny, pogodny rytm, a przy końcowych strofach zwrócić uwagę na obecne w nich pragnienie zbawienia.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 82–83.


Komentarze