Spokojny, modlitewny charakter utworu pozwala wybrzmieć każdej prośbie.
O gwiazdo betlejemska
O gwiazdo betlejemska,
Zaświeć na mym niebie,
Ja cię szukam wśród nocy,
Ja tęsknię bez ciebie.
Prowadź mnie do stajenki,
Gdzie Chrystus złożony,
Bóg człowiek z Panny świętej,
Dla nas narodzony.
Nie ma Go już w stajence,
Nie ma Go już w żłobie,
Gdzież pójdziemy, Chrystusie,
Pokłonić się Tobie?
Pójdziemy upaść na twarz,
Przed Twoje ołtarze,
I serce, duszę, ciało,
Poniesiem Ci w darze.
Czy zamieszkasz w tym sercu,
Zbawco mój i Panie!
Gdzie nędzniejsze niż w stajni,
Znajdziesz tam posłanie.
Ulituj się nade mną,
Nad Twoim stworzeniem!
Jakoś stajnią nie wzgardził,
Nie gardź sercem moim.
Maryjo! Tyś przy żłóbku
Czuwała nad Synem,
I uboga stajenka
Szczęściem Twym jedynym.
Nędza Cię nie odstrasza,
Boś z Dziecięciem Twoim,
Czuwał nad Twym Synem,
W nędznym sercu moim.
Źródło tekstu: Karol Miarka, „Kantyczki”, 1904, pieśń nr 111.


Komentarze