Niechaj będzie pochwalony
Niechaj będzie pochwalony Bóg, w Betlejem narodzony. Który z nieba zszedł na ziemię, by odkupił ludzkie plemię. Dziecię Jezus zeszło z nieba, by łaknącym podać chleba, by cierpiącym życie słodzić, by ze Stwórcą świat pogodzić.
Światło zeszło wśród ciemności, więc Anieli z wysokości, chwałę Bogu wyśpiewują, pokój ludziom oznajmują. Dziecię Zbawcą ogłaszają, doń pośpieszyć zapraszają, Boską cześć dają nie sami: z pastuszkami, z bydlętami.
Gwiazda świeci przy Dziecinie, od jej blasku ciemność ginie, więc królowie z pogan rodu, śpieszą do niej z darem wschodu. Za to Bóg ich rozwesela, światło wiary im udziela, tak że dzisiaj w Świętych gronie chwalą Boga na Syjonie.
Powtarzane uwielbienie Boga narodzonego w Betlejem łączy opowieść z modlitwą wspólnoty. Jego zstąpienie na ziemię zostaje przedstawione jako droga otwierająca człowiekowi niebo.
Tekst dobrze sprawdza się w rodzinnym kolędowaniu. Przed śpiewem warto odczytać kolejne zwrotki, aby rozpoznać, jak radość narodzenia przechodzi w wyznanie wiary i wdzięczności.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 48.


Komentarze