Dłuższa, dialogowa forma pozwala podzielić wykonanie między kilka osób.
Hej bracia, czy śpicie
Hej bracia! czy śpicie? czy wszyscy baczycie?
Dziwy niesłychane!
Trwoga dla Boga! co się dzieje!
Jasność w nocy, choć nie dnieje.
I my też baczymy, ale się boimy,
Patrząc na te dziwy:
Trwoga dla Boga! co się dzieje!
Od strachu serce truchleje.
Niebo otworzone, wojska niezliczone
Anielskie widzimy:
Trwoga dla Boga! co się dzieje!
Na ten widok wzrok tępieje.
Hej bracia słuchajcie, nic się nie strachajcie,
Coś to wesołego:
Niech ominie nas ta trwoga,
Posłowie to są od Boga.
Anieli śpiewają, nam opowiadają
Pokój pożądany:
Więc się niczego nie lękajmy,
Bogu z Nimi chwałę dajmy.
Hej pasterze mili! dzisiaj o tej chwili
Chrystus się narodził:
Trwoga dla Boga, niech ominie,
Gdy nowina taka słynie.
Do Betlejem bieżcie, tam Dziecię znajdziecie,
W żłobie położone:
Pójdźcież już spieszno, nie mieszkajcie,
A Dzieciątko oglądajcie.
Hej! nie bój się Kuba, nie potka nas zguba,
Od wilka srogiego:
Trzody swe Bogu polecajmy,
A w drogę się pospieszajmy.
Wszak drogi niewiele, pójdźmy jeno śmiele
Do Betlejem prosto:
Pójdźmyż już, pójdźmy, nie mieszkajmy,
Dzieciąteczka poszukajmy.
Otóż pożądane miejsce ukazane,
Stajnia z Dzieciąteczkiem:
Wnijdźmy i pokłon Bogu dajmy,
Dzieciąteczko przywitajmy.
Lecz wprzód Stanku śmiele, zajrzyj co się dzieje,
Po cichu z daleka:
Byśmy snać w czym nie przeszkodzili,
Dzieciątka nie przebudzili.
Stajnia nie zamkniona, wszystka napełniona
Światłością niebieską:
A Aniołowie usługują,
Wielką radość pokazują.
Nie wzgardzi i nami, chociaż pastuszkami,
Pan ten narodzony:
Kiedy do Niego przystęp mają
Bydlęta, co Mu cześć dają.
Bądź zdrowa Matuchno! Ty coś ubożuchno
Boga porodziła:
Przypuśćże nas do Syna Twego
Z Ciebie dziś narodzonego.
Pójdźcież oglądajcie, a pokłon oddajcie,
W ciele Maluchnemu:
Cuda i dziwy niesłychane,
Bóstwo na ziemi widziane.
Witajże Dzieciątko! małe Pacholątko,
Z dawna pożądane:
Witajże witaj Zbawicielu,
Dusz naszych Odkupicielu.
Bardzośmy pragnęli i sobie życzyli
Narodzenia Twego:
Dzisiaj się z niego weselimy,
Tobie dzięki oddajemy.
Żeś się nam objawił, wesela nabawił,
Prawie niebieskiego.
Pozwól niechaj wprzód niż pójdziemy,
Nóżki Twe ucałujemy.
Już bracia wracajmy, hej! hej! wykrzykujmy,
Z miłości ku Bogu:
Wesoło wszyscy zaśpiewajmy,
Zbawiciela wychwalajmy.
Źródło tekstu: Karol Miarka, „Kantyczki”, 1904, pieśń nr 60.


Komentarze