Do szopki już pasterze
Do szopki już pasterze, do szopki bo tam cud, Syn Boży w żłobie leży, by zbawić wszystek lud. Śpiewajcie Aniołowie, pasterze grajcie Mu, kłaniajcie się królowie, swe serca złóżcie Mu.
Padnijmy na kolana, to Stwórca, to nasz Bóg, błagajmy swego Pana, by zbawił wszystek lud. Śpiewajcie Aniołowie, pasterze grajcie Mu, kłaniajcie się królowie, swe serca złóżcie Mu.
W Sakramencie ołtarza zbyt ukochałeś nas, Twa moc się upokarza, by umacniała nas. Śpiewajcie Aniołowie, pasterze grajcie Mu, kłaniajcie się królowie, swe serca złóżcie Mu.
O Jezu Dziecię Boże, swą łaską wspieraj nas, błagamy Cię w pokorze, miłością zjednocz nas. Śpiewajcie Aniołowie, pasterze grajcie Mu, kłaniajcie się królowie, swe serca złóżcie Mu.
Pasterze są zaproszeni do szopki, w której Syn Boży przychodzi zbawić ludzi. Aniołowie, królowie i śpiewająca wspólnota łączą się w radosnym powitaniu Dziecięcia.
Refren pozwala łatwo włączyć się do wykonania kolędy. Warto potraktować wezwanie do złożenia serca jako osobistą odpowiedź na narodzenie Jezusa, a nie tylko zakończenie zwrotki.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 29–30.


Komentarze