A cóż z tą Dzieciną
A cóż z tą Dzieciną będziem czynili,
Pastuszkowie mili, że się nam kwili?
Zaśpiewajmy Jej wesoło
I obróćmy się z Nią w koło,
Hoc, hoc, hoc, hoc.
Podobno Dzieciątko że głodne, płacze;
Dlatego tak z nami nierado skacze:
Więc ja Mu dam kukiełeczkę
I masełka osełeczkę,
Pa, pa, pa, pa.
Czy bez Matuleńki płacze Dziecina
Więc Ją do miłego zaprośmy Syna:
Mama, mama do Dziecięcia,
Utul tego płacz Panięcia,
Ma, ma, ma, ma.
Czy dlatego płacze ma Złota Duszka,
Że nie ma Józefa w domu staruszka:
Więc Józefa zawołajmy,
I ciesząc Je, zaśpiewajmy:
Ta, ta, ta, ta.
Albo Pacholęciu w dudki zagrajmy,
I na piszczałeczkach rozweselajmy:
Li li li li moje dudki,
Skacz, Robaczku mój malutki.
Li, li, li, li.
Nie tak, nie tak cieszcie miłą Dziecinę,
Ja Mu wnet laleczkę piękną uwinę:
Lala, lala moje Dziecię,
Lala, lala moje życie.
La, la, la, la.
Jeszcze i kąpiołkę Mu nagotujmy,
Na kąpiel serdecznych łez nie żałujmy;
O, Dziecino, hul hul hul hul,
Ja już płaczę, Ty się utul.
Hul, hul, hul, hul.
Jużci nie chce płakać Dziecina dłużej,
Ale ukojone oczęta mruży:
Więc Ją włóżmy w kolebeczkę,
Zaśpiewajmy Jej piosneczkę.
Lu, lu, lu, lu.
Ale drżysz od zimna, mój Aniołeczku,
Leżąc w tym kamiennym, zimnym żłóbeczku:
Więc z osiołkiem oraz z wołem,
Chuchać będziem na Cię społem.
Chu, chu, chu, chu.
Pókiż tego będzie? Dość tego dzieci;
A czemuż nie idzie spać drugi, trzeci?
Dosyć osioł i wół beczy,
Budzą Dziecię, nie do rzeczy.
Spać, spać, spać, spać.
O czym opowiada pieśń?
Pasterze ofiarowują Dziecięciu to, co znają z codziennego życia: jedzenie, muzykę, ciepło i troskę. Scena jest poetyckim rozwinięciem tradycji bożonarodzeniowej, a nie dosłownym opisem wydarzeń zapisanym w Ewangeliach.
Jak śpiewać tę wersję?
Ta pastorałka dobrze pasuje do rodzinnego kolędowania i jasełek. Powtarzane sylaby można śpiewać razem z dziećmi; dawne słowa, takie jak „kwilić” czy „społem”, oznaczają odpowiednio cicho płakać oraz wspólnie.
Źródło tekstu: Autor nieznany, „A cóż z tą Dzieciną”, w: Karol Miarka, „Kantyczki. Kolędy i pastorałki w czasie świąt Bożego Narodzenia po domach śpiewane z dodatkiem pieśni przygodnych w ciągu roku używanych”, Mikołów–Warszawa 1911.


Komentarze