Portal wiary i codziennej modlitwy 22 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
Kolędy

Serce, duszo stój!

„Serce, duszo stój!” zaprasza do zatrzymania się przed przychodzącym Jezusem. Czułość wobec ubogiego Dzieciątka łączy się z pragnieniem ofiarowania Mu miłości i własnego wzruszenia.

Przejdź do tekstu kolędy ↓
Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleSerce, duszo stój!
Wygodniej do śpiewania
TEKST DO WSPÓLNEGO ŚPIEWANIA

Serce, duszo stój!

Serce, duszo stój! Idzie Jezus mój! Jezus z nieba sam. Jako biedne dziecię, jawi się na świecie, jednak to Bóg sam.

Słodki Jezu nasz, Ty, co dusze znasz, czytaj, czytaj w nich. Bardzo tam ubogo, lecz miłości mnogo, w sercach dziatek Twych.

O, Ty lejesz łzy, zapłaczmyż i my. O, bo smutno tak, widzieć płaczącego Jezusa naszego. Naszych serc Mu brak.

Nie płacz, Jezu, nie! My kochamy Cię, z całej duszy sił. Spocznij tu bezpiecznie, w sercach naszych wiecznie, tyś najpierwszy był.

Cóż, Jezuniu, cóż? Ty nie płaczesz już? Boże, chwała Ci! Że się serduszkami, i naszymi łzami, utuliłeś już.

Wezwanie do zatrzymania serca otwiera czułe powitanie przychodzącego Jezusa. Obraz ubogiego Dziecięcia łączy zdumienie Jego boskością z ofiarowaniem miłości i łez.

Utwór warto śpiewać spokojnie, z wyraźnymi pauzami między krótkimi zdaniami. Może stać się chwilą osobistej modlitwy pośród bardziej żywiołowego rodzinnego kolędowania.

Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 86.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.

Pozostań jeszcze chwilę

Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleLata upłynione
Kolędy

Lata upłynione

„Lata upłynione” łączy betlejemskie narodzenie z opowieścią o ludzkim oczekiwaniu na ocalenie. Radości z przyjścia Jezusa towarzyszy pamięć o Herodzie i zagrożeniu Dzieciątka.

Czytaj dalej →