W łaskawości niepojęty
W łaskawości niepojęty,
Ojcze Synu, Duchu święty
Przyjmij do królestwa swego,
Więźniów ognia czyszczowego.
Jezu przez mąk twych gorzkości,
Wybaw z czyszczowych ostrości,
Dusze krwią twą odkupione,
Ogniem czyszczowym zmęczone.
Maryja która żadnego
Nie opuszczasz strapionego,
Ratuj dusze zmarłych wiernych,
Więźniów czyszczowych mizernych.
Bogu mili Aniołowie,
Dusz wiernych pilni stróżowie,
Pocieszcie teraz cierpiących,
Których strzegliście żyjących.
Zmarłych święci Palronowie,
Których czczą w czyśćcu więźniowie,
Błagajcie Boga za nimi,
Męki czyśćca cierpiącemi.
Przyczyńcie się wszyscy święci,
Do chwały Bożej przyjęci,
Aby z wami Boga swego,
Czcili zmarli słudzy jego.
Duszom zmarłych dobry Panie,
Racz dać wieczne spoczywanie:
Światłość niech im świeci wiecznie,
Prosim cię Boże serdecznie.
Modlitwa za zmarłych jest skierowana do Boga w Trójcy Świętej. Obrazy oczyszczenia prowadzą ku prośbie o przyjęcie do królestwa, wieczny odpoczynek i światłość.
Można odmówić ją za bliskich zmarłych lub za osoby, o których nikt już nie pamięta. Spokojne wypowiadanie wezwań podkreśla nadzieję miłosierdzia, obecną w całym tekście.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 911–912.
Zdjęcie główne: Zmartwychwstanie — Carl Heinrich Bloch
Komentarze