Zawitaj Matko Różańca świętego
Zawitaj Matko Różańca świętego,
Przybytku Boga w Trójcy jedynego:
Ucieczko nasza, ucieczko nasza w życia doczesności,
O cedrze czystości.
Najozdobniejsza różo ogrodowa,
Najprzyjemniejsza różdżko Aaronowa,
Wonna balsamo Wonna balsamo balsam przechodząca,
Matko kochająca.
Za nic są w oczach naszych ziemskie rzeczy,
Gdyż nic z nich duszy naszej nie uleczy:
Lecz życie łaski Lecz życie łaski daje nam królowa,
Matka Różańcowa.
O jak są miłe i słodkie wyrazy,
Które śpiewamy sto piędziesiąt razy:
W tych tajemnicach W tych tajemnicach róża się rozwija,
Jezus i Maryja.
Wiedzieć potrzeba że Różaniec święty,
Nie ludzkie dzieło, choć od ludzi wzięty,
Lecz go natchnęła Lecz go natchnęła dobroć niepojęta,
Sama Trójca święta.
Który za prezent Panna odebrała,
Dominikowi z rąk swoich oddała,
Przy licznych świadkach, Przy licznych świadkach, przy niebieskiej tłuszczy,
W Karkasońskiej puszczy.
Dominik święty nam zaś zafundował,
Z wielkimi łaski, uprzywilejował
Tym którzy wiernie Tym którzy wiernie niewinnie poczętej,
Służą Pannie świętej.
Prześliczna różo anielskiej czystości,
Chciej nas zachęcić do świątobliwości,
Byśmy tu stale Byśmy tu stale ciebie wychwalali,
Pilnie pozdrawiali.
Nas braci, siostry Różańca świętego,
Racz przyjąć pod płaszcz miłosierdzia twego:
Gdy Syn twój miły Gdy Syn twój miły będzie dekretować,
Raczże nas ratować.
A ci którzy się z światem pożegnali,.
A twoje Imię żyjąc wychwalali,
Niechże im świeci Niechże im świeci światłość wiekuista,
O Panno przeczysta.
Maryja jest w pieśni pozdrawiana jako Matka Różańca i przybytek Boga. Obrazy roślin i zapachu splatają pochwałę czystości z prośbami obejmującymi doczesne życie oraz pamięć o zmarłych.
Powtórzenia nadają tekstowi medytacyjny rytm i ułatwiają wspólny śpiew. Można wracać do niego przy modlitwie różańcowej, wybierając strofy odpowiadające intencji spotkania.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 830–832.


Komentarze