1ALEPH. Jam mąż widzący ubóstwo moje w rózdze zagniewania jego.
2Aleph. Zaprowadził mię i zawiódł do ciemności, a nie do światłości.
3Aleph. Tylko się na mię obrócił, i obraca rękę swą przez wszystek dzień.
4BETH. Starą uczynił skórę moję i ciało moje, połamał kości moje.
5Beth. Obudował około mnie, i ogarnął mię żółcią i pracą.
6Beth. W ciemnościach posadził mię, jako umarłe wieczne.
7GIMEL. Obudował przeciwko mnie, żebych nie wyszedł, obciążył okowy moje.
8Gimel. Ale i gdy wołać będę i prosić, odrzuci modlitwę moję.
9Gimel. Zagrodził drogi moje kamieniem kwadratowym, ścieżki moje wywrócił.
10DALETH. Stał mi się niedźwiedziem zasadzonym, lwem na skrytych miejscach.
11Daleth. Ścieżki moje wywrócił i połamał mię, uczynił mię spustoszoną.
12Daleth. Wyciągnął łuk swój i postawił mię jako cel strzale.
13HE. Wystrzelił w nerki moje, córki sajdaka swego.
14He. Stałem się naśmiewiskiem wszystkiemu ludowi memu, pieśnią ich przez wszystek dzień.
15He. Napełnił mię gorzkościami, opoił mię piołunem.
16VAU. I połamał do jednego zęby moje, nakarmił mię popiołem.
17Vau. I odepchniona jest od pokoju dusza moja, zapomniałem dobra.
18Vau. I rzekłem: Zginął koniec mój i nadzieja moja od Pana.
19ZAJIN, Wspomnij na ubóstwo i na przestępstwa moje, na piołun i na żółć.
20Zajin. Pamięcią pomnieć będę, i uschnie we mnie dusza moja.
21Zajin. To wspominając w sercu mojem, dlatego nadzieję mieć będę.
22CHETH. Miłosierdzia Pańskie, żeśmy nie zniszczeli; bo nie ustały litości jego.
23Cheth. Nowe rano, wielka jest wiara twoja.
24Cheth. Działem moim Pan, rzekła dusza moja, dlatego nań czekać będę.
25TETH. Dobry jest Pan nadzieję mającym w nim, duszy szukającéj go.
26Teth. Dobrze jest czekać z milczeniem zbawienia Bożego.
27Teth. Dobrze jest mężowi, gdy nosi jarzmo od młodości swojéj.
28JOD. Siędzie sam a milczeć będzie; bo poniósł na sobie.
29Jod. Położy w prochu usta swe, owaby była nadzieja.
30Jod. Nadstawi bijącemu go czeluści, nasycon będzie urągania.
31KAPH. Bo nie odrzuci Pan na wieki.
32Kaph. Bo jeźli odrzucił, i zmiłuje się według mnóstwa miłosierdzia swego.
33Kaph. Bo nie uniżył z serca swego i odrzucił syny człowiecze.
34LAMED. Aby ztarł pod nogami swemi wszystkie więźnie ziemskie:
35Lamed. Aby nachylił sądu męża przed obliczem Najwyższego:
36Lamed. Aby wywrócił człowieka w sądzie jego, Pan nie wiedział.
37MEM. Któż to jest, który rzekł, aby się stało, gdy Pan nie rozkazał?
38Mem. Z ust Najwyższego nie wynidą ani złe ani dobre?
39Mem. Cóż szemrał człowiek żywy, mąż za grzechy swoje?
40NUN. Dowiadujmy się dróg naszych, a szukajmy i nawróćmy się do Pana.
41Nun. Podnieśmy serca nasze z rękoma do Pana w niebo.
42Nun. Myśmy nieprawie czynili i ku gniewuśmy pobudzali: przetoś ty nieuproszony.
43SAMECH. Nakryłeś w zapalczywości i ubiłeś nas, pobiłeś, a nie zfolgowałeś.
44Samech. Zastawiłeś się obłokiem, aby nie przeszła modlitwa.
45Samech. Wykorzenieniem i odrzuceniem uczyniłeś mię w pośrodku narodów.
46PE. Otworzyli na nas usta swe wszyscy nieprzyjaciele.
47Pe. Strachem i sidłem stało się nam proroctwo i skruszeniem.
48Pe. Rozdziały wód wypuściło oko moje nad ztarciem córki ludu mego.
49AJIN. Oko moje utrapione jest a nie umilkło, przeto że niemasz odpoczynienia:
50Ajin. Ażby pojrzał a ujrzał Pan z nieba.
51Ajin. Oko moje złupiło duszę moję dla wszystkich córek miasta mego.
52CADE. Łowem ułowili mię jako ptaka nieprzyjaciele moi darmo.
53Cade. Wpadł w dół żywot mój, i przyłożyli mię kamieniem.
54Cade. Zabrały wody nad głową moją, rzekłem. Zginąłem.
55KOPH. Wzywałem imienia twego, Panie! z dołu ostatniego.
56Koph. Głos mój usłyszałeś: nie odwracaj ucha twego od wzdychania i od wołania mego.
57Koph. Przybliżyłeś się w dzień, kiedym cię wzywał, rzekłeś: Nie bój się.
58RESZ, Osądziłeś, Panie! sprawę duszy mojéj, odkupicielu żywota mego.
59Resz. Widziałeś, Panie! nieprawość ich przeciwko mnie, osądź sąd mój.
60Resz. Widziałeś wszystkę zapalczywość i wszystkie myśli ich przeciwko mnie.
61SZYN. Usłyszałeś urąganie ich, Panie! wszystkie myśli ich przeciwko mnie:
62Szyn. Wargi powstawających na mię i świegotania ich przeciw mnie wszystek dzień.
63Szyn. Siadanie ich i wstawanie ich obejrzyj: jamci jest pieśnią ich.
64TAU. Oddasz im zapłatę, Panie! według uczynków rąk ich.
65Tau. Dasz im tarczą serca pracą twoję.
66Tau. Gonić będziesz w zapalczywości, a skruszysz je pod niebem, Panie!
Komentarze