Po kolędzie omnes ad vos pójdziemy
Po kolędzie omnes ad vos pójdziemy,
Jeśli gratis, dobrze się mieć będziemy,
Gloria laus Bogu wprzód zaśpiewamy,
Gospodarzom largum vesper przyznamy.
Zacznicież już mili fratres kolędę?
Zaczym się wam na proemium zdobędę.
Proście Boga, donet nobis fortunam
Cum salute, pożądamy hanc unam.
Niechżeć Deus błogosławi a sporze
Domi, w gumnie, szpiżarni, na oborze,
Na Nowy Rok mittat tibi gaudia
Et prosperet według myśli omnia.
Dzisia prośmy Salvatorem z Maryją:
Dobrodzieje longam vitam niech żyją,
A po śmierci super coelos wędrują,
Copiosam niech mercedem uczują.
Pastorałka miesza polskie i łacińskie wyrażenia, łącząc pochwałę Boga z wizytą kolędników u gospodarzy. Modlitwa, życzenia i pogodny obyczaj tworzą jedną scenę spotkania.
Przed śpiewem warto wyjaśnić obcojęzyczne zwroty i humor tekstu. Taki zabieg pomaga zachować jego lekki charakter, nie gubiąc wdzięczności i dobrych życzeń skierowanych do domowników.
Źródło tekstu: Jan Żabczyc, „Symfonie anielskie abo Kolenda”, wyd. Akademii Umiejętności, Kraków 1913, s. 53–54.


Komentarze