Mesjasz przyszedł na świat
Mesjasz przyszedł, na świat prawdziwy, i prorok zacny z wielkimi dziwy, który przez swoje znaki, dał wodzie winne smaki, w Kanie Galilejskiej.
Wesele bardzo zacne sprawiono, Pana Jezusa na nie proszono, i zwolenników Jego, by strzegli Pana swego, w Kanie Galilejskiej.
Z wielkim dostatkiem potrawy noszą, Pana Jezusa, aby jadł, proszą. Wszystkiego dosyć mają, tylko wina czekają, w Kanie Galilejskiej.
Matka zaś Jego, gdy to ujrzała, oblubieńcowi dogodzić chciała. Prosiła swego Syna, by sprawił z wody wina, w Kanie Galilejskiej.
Pan Jezus, chcąc tym uszlachcić gody, kazał nanosić dostatkiem wody. Hej, gody, gody, gody. Wnet będzie wino z wody, w Kanie Galilejskiej.
Wnet prawdziwego Boga poznali, gdy zamiast wody wino czerpali. Hej, wino, wino, wino, lepsze, niż pierwej było, w Kanie Galilejskiej.
Przez narodzenie Twojego Syna, każ nam nalewać, Panienko, wina. Hej, wina, wina, wina, u tak dobrego Pana, w Królestwie niebieskim.
Przyjście Mesjasza jest ogłoszone w żywym, biesiadnym języku pastorałki. Obrazy wina, cudów i radości łączą świąteczne muzykowanie z oczekiwaniem dobra u Boga.
Dawne obyczajowe sformułowania warto wyjaśnić przed wspólnym śpiewem. Utwór można odczytać jako poetycką zachętę do radości, pamiętając o różnicy między pastorałką a tekstem liturgicznym.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 43–44.


Komentarze