Czemu Herod dziateczki morduje
Czemu Herod dziateczki morduje
I Jezusa na śmierć prześladuje?
Bo miłował sceptrum i koronę,
Nie chciał, żeby były przeniesione.
Nie mógł ścierpieć króla w ziemi ony,
Słysząc, że był kędyś narodzony,
Bo królowie do niego jechali,
Podarkami swymi winszowali,
Aby zasiadł na ojcowskim tronie
Syn Dawidów w złocistej koronie,
Żeby berło państwa żydowskiego
Zostawało wiecznie w ręku jego.
Prosił Herod, by go nawiedzieli,
Skoroby się z Betlejem wrócili
Trzej królowie z orszakiem nie małym,
Chcąc im być rad w mieście Jeruzalem.
Ale oni przez sen przestrzeżeni
Pojechali drogami inszemi,
Dawszy dary nowemu Królowi,
Ludu swego Odkupicielowi.
Rozgniewany Herod bije dziatki,
Próżno płaczą utrapione matki;
Nie sprawił nic jednak król złośliwy,
Pobił dziatki, Jezus został żywy.
Bowiem przez sen anioł Józefowi
Kazał, z Panną wskok ku Egiptowi
By uchodził dekretu srogiego,
Tamże Jezus czekał śmierci jego.
Więc posłuszny starzec Bogu swemu,
Chcąc dochować zbawieniu ludzkiemu
Mesjasza, idzie z nim w te strony,
Kędy żaden nie był mu znajomy.
Pieśń zestawia lęk Heroda o władzę z bezbronnością Jezusa i Jego rodziny. Opowieść o przemocy prowadzi ku motywowi ucieczki oraz ochrony Dziecięcia.
Tekst warto czytać z uważnością wobec cierpienia niewinnych. Może stać się modlitwą za dzieci zagrożone krzywdą, rodziców szukających bezpieczeństwa i ludzi uciekających przed przemocą.
Źródło tekstu: Jan Żabczyc, „Symfonie anielskie abo Kolenda”, wyd. Akademii Umiejętności, Kraków 1913, s. 57–58.


Komentarze