Z raju pięknego miasta
Z raju pięknego miasta
Wygnana jest niewiasta
Dla jabłka skuszonego ,
Przez węża podanego.
Wędruj-że Ewo z raju,
Już cię tu dobrze znają,
Fora, Adamie, fora
Z tak rozkosznego dwora.
Wędrując Adam z raju,
Gdy stanął w ziemskim kraju,
Obejrzał się po chwili,
Alić dalej, niż w mili.
W raju miał dość wszytkiego,
Na ziemi nic własnego,
Puste krainy orał,
Niestetyż z płaczem wołał.
Ach! bieda mnie nędznemu
Człowieku wygnanemu,
Do raju trafić nie mogę,
Bom przez grzech stracił drogę.
W rajum miał dość rozkoszy,
Złote na polach kłosy,
Nigdym nie umiał orać,
Za wołmi hola wołać.
Byś była dobra żonka,
Słuchałabyś małżonka,
Strzegłabyś się rozmowy
Niecnotliwy wężowej .
Azam ja nie dobry mąż?
Widząc, że cię zdradził wąż,
Nie chciałem cię zasmucić,
Musiałem jabłka skusić .
Dałaś się zwieść wężowi,
Jam słuchał białej głowy:
Będziem cierpieć niewolą
Na świecie ze złą dolą:
W boleści będziesz rodzić,
W wianeczku już nie chodzić,
Ja ziemię kopać muszę,
Chcąc pożywić swą duszę.
O, wężu niecnotliwy!
Iżeś tak nieżyczliwy,
Nasienie białejgłowy
Pokruszy-ć kostki z głowy.
Już się dziś wypełniają
Proroctwa i ustają
Dawida z Izajaszem,
Gdy Panna z Mesjaszem
Z betleemskiej stolicy
Ucieka na oślicy,
Chcąc nas pojednać z Bogiem
W takim upadku srogiem.
Na te chwalebne gody
Idąc w obce narody
Z Józefem i Maryją,
Jezu, czołem Ci biją
Adamowi synowie
Maluścy i ojcowie
I z córeczkami matka,
Poklęknąwszy przed jasłka.
Opowieść o wygnaniu z raju przygotowuje w kolędzie miejsce dla wiadomości o narodzeniu Zbawiciela. Historia ludzkiego upadku zostaje połączona z nadzieją odnowienia przez Chrystusa.
Przed wspólnym śpiewem warto przeczytać tekst i wyjaśnić jego biblijne odniesienia. Pomaga to usłyszeć, dlaczego scena raju pojawia się obok betlejemskiego żłóbka.
Źródło tekstu: Jan Żabczyc, „Symfonie anielskie abo Kolenda”, wyd. Akademii Umiejętności, Kraków 1913, s. 26–28.


Komentarze