Portal wiary i codziennej modlitwy 22 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
Kolędy

W nocy ku dolinie

„W nocy ku dolinie” prowadzi od anielskiej wieści do pogodnych scen pasterskiej gościny. Wzniosłe orędzie o zbawieniu spotyka się z codziennym światem bohaterów pastorałki.

Przejdź do tekstu kolędy ↓
Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleW nocy ku dolinie
Wygodniej do śpiewania
TEKST DO WSPÓLNEGO ŚPIEWANIA

W nocy ku dolinie

W nocy ku dolinie jasny Anioł płynie wśród złocistej jasności. Wieść cudowną niesie: zbawienie staje się upragnionej ludzkości. „Gloria — Gloria”, śpiewają chóry anielskie, „A to co — A to co?” pytają drużyny pasterskie.

Słuchajcie pasterze — a wierzcie mi szczerze, co wam teraz ogłoszę: Z Maryi Dziewicy Jezus Odkupiciel narodził się tej nocy. Idźcie więc powitać Jezusa w Betlejem w stajence, tam leży w ubogim żłóbeczku Pan świata na lichym sianeczku, po tym Go poznacie!

My też pastuszkowie, nie tylko królowie, na wozie, na wozie. Jedziemy z kapelą, niech nas rozweselą, na mrozie, na mrozie. Graj, mówi Jezus, Bartku swoje. Już Dziecię, tylko bas wystroję, i smyczek, i smyczek!

Bartos sobą troska, że nie ma i włoska, na smyku, na smyku. A nie myśląc wiele, szast ogon kobyle, do szyku, do szyku. Jak zarżnie w swoje szałamaje, aż Jezus paluszkami łaje: powoli, powoli.

Kuba na swe dudy coraz spojrzy z budy, boi się, boi się. Ale Józef stary, porwawszy gańdziary: Połóż się, połóż się. Wnet Kuba zaczął grać od ucha, aż urwał rękaw u kożucha, na sobie, na sobie.

Stach choć sturbowany, zagra Ci w organy, Jezusku, Jezusku. Złapał mendel kotów, narobił fagotów, po włosku, po włosku. Nuż koty nie w żartowne tony, gdyż miały wszczepione w ogony: Ach rata! ach rata!

Mikołaj się lęka, na kolana klęka: ja prostak, ja prostak. Dał mu Stach fujarkę i przez łeb gańdziarę, na szóstak, na szóstak. Bum, bum, bum zaczął koncert włoski, aż Dziecię brało się za boczki, cha cha cha, cha cha cha.

Bądź zdrów Panie młody! trzeba iść do trzody ścieżeczką, ścieżeczką. Jezus mruga brewką: daj im miód z konewką i z beczką, i z beczką.

Dziękują Panięciu pastuchy, nalawszy po gardła swe brzuchy. Chwała Tobie Panie!

Jasny anioł przynosi pasterzom nocną wiadomość o zbawieniu. Pastorałka łączy wzniosłość orędzia z pogodnymi scenami gościny i życia prostych ludzi.

Dawne obyczajowe szczegóły warto odczytać jako część ludowej opowieści. Przy śpiewie z dziećmi można wybrać odpowiednie strofy i wyjaśnić, że tekst rozwija betlejemski motyw w poetycki sposób.

Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 98–100.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.

Pozostań jeszcze chwilę

Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleLata upłynione
Kolędy

Lata upłynione

„Lata upłynione” łączy betlejemskie narodzenie z opowieścią o ludzkim oczekiwaniu na ocalenie. Radości z przyjścia Jezusa towarzyszy pamięć o Herodzie i zagrożeniu Dzieciątka.

Czytaj dalej →