Kaczka pstra dziatki ma
Kaczka pstra, dziatki ma. Siedzi sobie na kamieniu, trzyma dudki na ramieniu. Kwa, kwa, kwa, pięknie gra.
Gąsiorek, jędorek na bębenku wybijają. Pana wdzięcznie wychwalają. Gę, gę, gę, gęgają.
Czyżyczek, szczygliczek, na gardłeczkach jak skrzypeczkach śpiewają Panu w jasełeczkach. Lir lir lir, w jasełeczkach.
Słowiczek, muzyczek, gdy się głosem popisuje, wesele światu zwiastuje. Ciech, ciech, ciech, zwiastuje.
Skowronek jak dzwonek, gdy się do nieba podnosi, o kolędę pięknie prosi. Fir fir fir, tak prosi.
Wróblowie, stróżowie, gdy nad szopą świergotają, Paniąteczku spać nie dają, dziw dziw dziw, nie dają.
Humorystyczna pastorałka przedstawia ptaki i ich odgłosy jako część bożonarodzeniowego świętowania. Codzienne obrazy przyrody zostają włączone w pogodną scenę przy szopce.
Tekst można czytać z dziećmi, wyjaśniając jego żartobliwy charakter i dawne nazwy instrumentów. Wspólne naśladowanie powtórzeń pomaga zaangażować najmłodszych w domowe kolędowanie.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 118–119.


Komentarze