Na Boże Narodzenie
Na Boże Narodzenie Aniołów ucieszenie, gdy z weselem śpiewają, Bogu cześć, chwałę dają. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc, jak była.
Pasterzom to wesele przyniósł Anioł, że w ciele, Bóg się ludziom narodził, z grzechu ich oswobodził. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc, jak była.
Trzej królowie przybyli, darami Go uczcili, jako Pana swojego, Zbawcę rodu ludzkiego. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc, jak była.
Gwiazda się pojawiła, co Królów prowadziła. Prowadząc, im świeciła, gdzie Panna z Synem była. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc, jak była.
Z Bożego Narodzenia, wznawiajmy dziękczynienia, nieustannie śpiewając, Bogu cześć, chwałę dając. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc, jak była.
Radość aniołów, pasterzy i mędrców zostaje połączona powracającym wspomnieniem Maryi rodzącej Chrystusa. Kolęda podkreśla zarówno cud narodzenia, jak i odpowiedź wdzięczności całej wspólnoty.
Wyraźny refren ułatwia wspólne śpiewanie osobom nieznającym wszystkich zwrotek. Warto pozwolić mu wybrzmieć jako świadomemu dziękczynieniu za przyjście Boga do ludzi.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 52.


Komentarze