Przylecieli Aniołkowie
Przylecieli Aniołkowie, jak ptaszkowie z nieba, i śpiewali Dzieciąteczku wesoło, jak trzeba: Hejże, hejże, Panie Jezu, hejże, hejże, hoc, hoc, śpiewaliśmy, budziliśmy pastuszków całą noc.
Powiadają niesłychaną na świecie nowinę, Panna w żłobie na sianeczku zrodziła Dziecinę, Syna Boga Przedwiecznego, pasterze wstawajcie, do Betlejem nie zwlekając, witać Go biegajcie.
Śpiewaliśmy wraz Gloria, głosząc przyjście Twoje, pokój ludziom, kiedy okrył Bóg naturę swoję, a dla zbawienia ludzkiego w ciele narodzony, Stwórca świata, dawca skarbów, w żłobie położony.
Biegnijcież prędko do szopki, pokłon Mu oddajcie, i wesoło hejże, hejże, przed Nim wykrzykujcie. Hejże, hejże, Panie Jezu, hejże, hejże, hoc, hoc, niech Ci będzie wieczna chwała za tę szczęśliwą noc.
Wychwalając to Dzieciątko hejże, hejże, hoc, hoc, wykrzykujmy, wyśpiewujmy przed Nim tę całą noc. Cała noc niech nasza będzie chwały nieskończonej, dajże nam ją wszystkim Boże w Ciele utajony.
Aniołowie przypominający ptaki tworzą pogodny obraz niebiańskiego śpiewu przy Dziecięciu. Radość narodzenia prowadzi do nadziei udziału w chwale Boga.
Pastorałka może zainteresować dzieci dzięki ruchliwym, łatwym do wyobrażenia scenom. Warto wyjaśnić, że jest to poetycki obraz, służący wspólnemu świętowaniu i uwielbieniu.
Źródło tekstu: „Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek”, wyd. Józef Cebulski, Kraków [1943], s. 72–73.


Komentarze