Portal wiary i codziennej modlitwy 22 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
Kolędy

Słodka nowina, dziś Bóg dla Syna

„Słodka nowina, dziś Bóg dla Syna” ogłasza radość spotkania nieba z ziemią. Budzeni przez aniołów pasterze odkrywają Boga, który przychodzi odnowić bliskość z ludźmi.

Przejdź do tekstu kolędy ↓
Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleSłodka nowina, dziś Bóg dla Syna
Wygodniej do śpiewania
TEKST DO WSPÓLNEGO ŚPIEWANIA

Słodka nowina, dziś Bóg dla Syna

Słodka nowina, dziś Bóg dla Syna sprawuje gody;
Z niebios Anieli, budzą weseli pasterzów z trzody:
Spieszcie się, cieszcie się, już w Betleemie,
Bóg z ręki Panienki zstąpił na ziemię.

Jakaż to córa ludzka natura dla tego Pąna?
Od łez krynice w oblubienicę, dusza przybrana:
Tej żąda, wygląda, Bóg dziecię z Panny,
Król święty, przyjęty, za łzy da manny.

Abraham sługę w podróże długie po to wysyła,
By dla dziedzica, zasług dziewica wybrana była:
Niech czeka Rebeka sług Abrahama,
Nas zwiedza, uprzedza, Bóg miłość sama.

Nie Izaaka, lecz Jedynaka swego Bóg daje,
Wysyła z ślubem, aby z Jakubem szedł w nasze kraje;
Za trony, dwie strony Liją, Rachelę,
Wysłuży w podróży dusz owiec wiele.

Rachel jest świetna, ale bezdzietna, ta niebo znaczy;
Lija niemodna, lecz w dziatki płodna, ziemię tłomaczy:
Racheli Anieli z nieba drabiny
Wzór dają, że mają wnijść ludzkie syny.

Lija gromadna, z duszy nieskładna, ma dziatek wiele;
Lecz zaprzedane, z bydłem zmieszane, zbestwione w ciele:
Tej czarci uparci bez krwi wylania,
Nie puszczą z jej tłuszczą, w niebios mieszkania.

Lecz czas przychodzi kiedy się rodzi dusz oblubieniec,
Ten swą krew leje, okup, nadzieje, że wezmą wieniec
Te duchy w łańcuchy związanej Lii,
Co wściekło brnąć w piekło chciały do szyi.

Józef przedany, bierze w zamiany z cór Faraona.
Za czystość cnoty, Króla pieszczoty, gdy Egipt kona,
Gdy snopki do szopki przez sen znoszone,
Wraz woły z stodoły spasłe, schudzone.

Jezus dziś w szopie przy pszennym snopie bawi się z wołem,
Sam chce być chlebem dusz ludzkich niebcm łącząc się społem,
Spokrewnia, upewnia jak swoich braci,
Że szczerze przymierze sprawi, opłaci.

Narodzenie Jezusa zostaje przedstawione jako radosne spotkanie nieba z ziemią. Aniołowie budzą pasterzy, a przyjście Chrystusa jest opisane językiem bliskości i odnowionego przymierza.

Utwór pasuje do wspólnego kolędowania, zwłaszcza po przeczytaniu jego rozbudowanych porównań. Dobrze podkreślić wezwania do radości, zachowując czas na zrozumienie kolejnych obrazów.

Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 596–597.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.

Pozostań jeszcze chwilę

Kremowe ornamenty ludowe na ceglastym tleLata upłynione
Kolędy

Lata upłynione

„Lata upłynione” łączy betlejemskie narodzenie z opowieścią o ludzkim oczekiwaniu na ocalenie. Radości z przyjścia Jezusa towarzyszy pamięć o Herodzie i zagrożeniu Dzieciątka.

Czytaj dalej →