Święty Stanisław Kostka — w skrócie
- Epoka lub lata życia: 1550–1568.
- Życie i działalność: Jezuita, patron dzieci i młodzieży.
- Dzień pamięci: 18 września — święto w Polsce.
Rostkowo i nauka w Wiedniu
Urodził się w 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu w rodzinie szlacheckiej. Wraz z bratem Pawłem został wysłany na naukę do Wiednia. Tam poznał jezuitów i zapragnął wstąpić do Towarzystwa Jezusowego. Jego rodzina miała wobec niego inne plany.
Droga do Rzymu
W 1567 roku opuścił Wiedeń i dotarł do Piotra Kanizjusza w Dylindze. Po okresie próby został skierowany do Rzymu. Podróż odbywał w prostych warunkach, bez zabezpieczenia, jakie mogła zapewnić mu pozycja rodziny. W Rzymie przyjęto go do nowicjatu jezuitów.
Życie w nowicjacie
Świadectwa współbraci podkreślały jego skupienie, gorliwość i życzliwość. Zmarł 15 sierpnia 1568 roku po krótkiej chorobie. Nie zdążył zostać kapłanem ani podjąć wieloletniej działalności. Pamięć o nim koncentruje się na postawie, z jaką przeżywał codzienne obowiązki.
Patron młodych
Kanonizowano go w 1726 roku. W Polsce jego święto obchodzimy 18 września. Jako patron młodzieży towarzyszy osobom szukającym drogi życia. Ikonografia ukazuje go zwykle w stroju jezuickim, niekiedy z Dzieciątkiem Jezus.
W modlitewniku
Źródła
- Pierre Le Gros młodszy (1666–1719), „Śmierć św. Stanisława Kostki”, rzeźba w Rzymie, XVIII wiek. Fotografia: Jastrow, 2006, Wikimedia Commons.
Zdjęcie główne: „Śmierć św. Stanisława Kostki” — Pierre Le Gros młodszy (1666–1719)
Komentarze