Złóżcie troski żałujący

Złóżcie troski żałujący
Chrystusa umarłego,
Otrzyjcie już łzy płaczący
Pana zmartwychwstałego:
Tysiącznych pociech przyczyna,
Ogłoszona jest nowina,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, Niechaj brzmi Alleluja.

Niewiasty które przy grobie
Były, to powiedziały:
Że Chrystus w chwały ozdobie,
Żyje już zmartwychwstały.
Stąd pociechy, stąd radości,
Na stronę pójdźcie żałości,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Chrystusowe zmartwychwstanie
I miłość wielka Pana,
Zapaliły pożądanie
Piotra a bardziej Jana:
Że jak w życiu był najszczerszy,
Tak do grobu przyszedł pierwszy,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Piotr i Jan już przeświadczeni
Gdy od grobu bieżeli,
Doświadczeniem upewnieni
Innym opowiedzieli:
Jako grób znaleźli pusty,
A w nim pogrzebowe chusty,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Aniołowie co świadkami
Tego tryumfu byli,
Głosząc go przed niewiastami,
W grób im wnijdźcie mówili:
Patrzcie wszak tu był złożony,
Tu kamieniem przywalony,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Magdalena przyzwyczajona
Szukać Pana swojego,
Raz i drugi w grób schylona
Patrzy zmartwychwstałego:
Płakać jednak nie przestaje,
Dotąd że żyw nie uznaje,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Zaczem w ogrodnika scenie
Chrystus się pokazuje,
Na pociechę Magdalenie,
W niej wszystkim oznajmuje:
Że poległ dla ich zbawienia,
Zmartwychwstał dla podwyższenia,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Józefa z Arymatei
Grób się próżny zostaje,
Pan zaś uczniom w Galilei
Widomym się być daje.
Tam aby szli rozkazuje,
Że poprzedzi obiecuje,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Paweł, Łukasz świadectwami
Przyznają to swoimi,
Że Chrystus zlanemu łzami
Piotrowi, przed innymi,
Pokazać się raczył w drodze,
Ciesząc strapionego srodze,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Uczniom także dwom idącym
Do Emaus strapionym,
Przyłączył się gadającym
O wypadku wiadomym:
Którym Proroków widzenia,
Wykładał do zrozumienia,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Przymuszony na wieczerzą
Raczył Pan przyjść łaskawie,
Łamiącemu chleb, już wierzą
Że zmartwychwstały w jawie:
Wątpliwość ich dziw oddala,
Oziębłe serca zapala,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Ucieszeni z oglądania
Pana najświętszej twarzy,
Spieszą do opowiadania
Że nie widmo się marzy,
Lecz w istocie prawda szczera,
Zmartwychwstanie to popiera,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

Gdy porządkiem powiadają
Co widzieli, słyszeli,
Choć się drzwi nie otwierają,
Wpośród Pana ujrzeli:
Ten ukazywał im rany,
Cieszył wszystkich, żyw uznany,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.

W dzień zmartwychwstania te dzieła
Są wiernym oznajmione,
Łaska Chrystusa sprawiła
Że serca pocieszone,
Które się z męki smuciły,
Tryumf wyśpiewują miły,
Alleluja, Alleluja, Alleluja,
Alleluja, niechaj brzmi Alleluja.