Witam cię witam, przenajświętsze ciało
Witam cię witam, przenajświętsze ciało!
Któreś na krzyżu sromotnie wisiało,
Za nasze winy, Synu jedyny,
Ojca wiecznego, Boga prawego,
Zbawicielu świata.
Dajemyć pokłon Bogu prawdziwemu,
W tym Sakramencie dziwnie zakrytemu;
Żebrzem litości, od twej miłości,
Byś gniew twój srogi, o Jezu drogi!
Pohamować raczył.
Zmiłuj się zmiłuj, nad nami grzesznemi,
Nie racz pogardzać prośbami naszymi;
Zgrom hardych siły, daj pokój miły,
Wyniszcz złe rady, wykorzeń zdrady,
Z pośród ludu twego.
A kiedy przyjdzie z tym światem rozstanie,
Ratuj nas ratuj, dobrotliwy Panie!
Niech z ciała twego przenajświętszego,
Posiłek mamy i oglądamy,
Ciebie łaskawego.
Pozdrowienie Ciała Chrystusa łączy Eucharystię z ofiarą krzyża. Pieśń przypomina, że pokarm dany wierzącym jest wyrazem miłości Jezusa i Jego gotowości oddania życia.
Można modlić się nią podczas adoracji lub po Komunii. Warto zachować pauzy przy słowach o krzyżu, aby dziękczynienie nie stało się jedynie mechanicznym powtarzaniem pozdrowienia.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 164–166.
Komentarze