O przyjęcie miłości Jezusa
Ty jesteś samą miłością. Całe niebo od Ciebie się zapala i napełnia się miłością. A więc pożąda Cię dusza moja, jak żąda kwiat słońca. Jezu, przyjdź spiesznie do mojego serca, bo widzisz, jak kwiat rwie się ku słońcu, tak serce moje ku Tobie. Rozchylam kielich swego serca na przyjęcie Twojej miłości.
O czystą miłość
Jezu, Królu Miłosierdzia, błagam przez wszystką miłość Twoja, którą pała Boskie serce Twoje, zniszcz we mnie zupełnie miłość własną, a natomiast zapal moje serce ogniem Twojej najczystszej miłości.
O miłosierdzie w czynach
O Jezu mój, naucz mnie otwierać wnętrzności miłosierdzia i miłości każdemu, kto mnie o to prosi. Jezu, Wodzu mój, Ty mnie naucz, aby wszystkie modlitwy i uczynki moje miały na sobie wyciśniętą pieczęć miłosierdzia Twojego.
O miłość zdolną do ofiary
Jezu, zabierz moją miłość z serca, a wlej w nie Swoją miłość. Miłość gorącą i promienistą, która umie nieść ofiarę, która umie całkowicie zapomnieć o sobie.
O wytrwałość w miłości
O Panie mój, rozpal miłość ku sobie, aby wśród burz, cierpień i doświadczeń nie ustał duch mój. Widzisz jak słabą jestem. Miłość wszystko może.
Gdy mam Ciebie, mam wszystko
O Miłości moja, gdy mam Ciebie, mam wszystko.
Co wyraża ta modlitwa
Osobiste wyznania Faustyny łączą czułość z gotowością do służby. Miłość nie pozostaje wyłącznie uczuciem: ma pozostawiać ślad w modlitwie i w uczynkach.
Jak modlić się tym tekstem
Wybierz jedno wezwanie i przeczytaj je kilka razy bez pośpiechu. Można odmawiać je przed spotkaniem z kimś, wobec kogo szczególnie trudno zachować cierpliwość.
Tradycja i pochodzenie tekstu
Zbiór tworzą krótkie modlitewne zapisy z Dzienniczka. Numery podane przy źródle pozwalają odnaleźć ich szerszy kontekst.
Źródło tekstu: Św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, nr 1808, 371, 755, 1809, 94, 1682.
Komentarze