O Rano Miłosierdzia, Serce Jezusa
O Rano Miłosierdzia, Serce Jezusa, ukryj mnie w swej głębi jako jedną kropelkę krwi własnej i nie wypuszczaj mnie z niego na wieki. Zamknij mnie w swych głębiach i naucz mnie sam kochać Ciebie.
Miłości wieczna, urabiaj sam moją duszę, aby była zdolna do wzajemnej miłości Ciebie. O żywa Miłości, uczyń mnie zdolną do wiecznego kochania Ciebie. Chcę wiecznie odpowiadać wzajemnością na Twoją miłość.
O Chryste, jedno spojrzenie Twoje droższe mi jest niżeli światów tysiące, niżeli niebo całe. Ty możesz, Panie, uczynić mą duszę tak, aby umiała zrozumieć Ciebie w całej pełni, jakim jesteś.
Wiem i wierzę, że Ty wszystko możesz; jeżeli raczyłeś się mi tak hojnie udzielić, to wiem, że możesz jeszcze być hojniejszy; wprowadź mnie do zażyłości ze sobą tak daleko, dokąd natura ludzka wprowadzona być może…
Co wyraża ta modlitwa
Poetycki język opisuje zaufanie i oddanie. Rany Chrystusa są tu znakiem miłosierdzia, do którego człowiek może się zbliżyć.
Jak modlić się tym tekstem
Przeczytaj tekst w ciszy, zatrzymując się przy wybranym zdaniu. Można odmówić go podczas adoracji.
Tradycja i pochodzenie tekstu
Modlitwa pochodzi z zapisu 1631 Dzienniczka.
Źródło tekstu: Święta Faustyna Kowalska, Dzienniczek, nr 1631.
Komentarze