Modlitwa św. Augustyna o męce Pańskiej
Boże! który dla odkupienia i zbawienia świata raczyłeś się człowiekiem narodzić, dać się od Żydów wzgardzić, i od Judasz pocałunkiem w ręce nieprzyjaciół wydać; który się dałeś pojmać, wiązać, jako niewinny baranek na zabicie wodzić i przez Annasza, Kaifasza, Piłata i Heroda, jako winowajca stawić, i tam od fałszywych świadków, oskarżenie, urąganie, policzkowanie, plwanie, twarzy świętej zasłonienie, biczowanie, cierniem wieńczenie, z szat zewleczenie, i na śmierć osądzenie cierpieć; który dałeś się przybić do krzyża i na krzyżu podnieść, między łotrami umieścić, żółcią i octem napawać, i włócznią przebić: o Panie Jezu Chryste! przez te najświętsze męczarnie Twoje, które ja niegodny(a) wspominam z boleścią, przez święty krzyż Twój i skonanie Twoje: wybaw mnie od mąk piekielnych, a racz miłosiernie przywieść, gdzie przywiodłeś łotra z Tobą ukrzyżowanego, iżbym Cię w królestwie Twoim chwalił(a) wiecznie. Amen.
Modlitwa przywołuje kolejne wydarzenia męki Jezusa i prosi o udział w owocach Jego ofiary. Wspomnienie dobrego łotra podkreśla ufność w miłosierdzie i możliwość pojednania.
Można odmawiać ją przed krzyżem, pozostawiając czas na osobiste wezwanie. Dawny opis wydarzeń należy czytać jako rozważanie ofiary Chrystusa, bez przypisywania zbiorowej winy współczesnym wspólnotom.
Źródło tekstu: Józef Chociszewski, „Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa”, wyd. 4, G. Jalkowski, Grudziądz 1883, s. 107.
Zdjęcie główne: Chrystus ukrzyżowany — Diego Velázquez




Komentarze