Słowa modlitwy o pokój
Panie, uczyń mnie narzędziem Twego pokoju.
Tam, gdzie nienawiść – pozwól mi siać miłość,
gdzie krzywda – przebaczenie,
gdzie zwątpienie – wiarę,
gdzie rozpacz – nadzieję,
gdzie mrok – światło,
tam gdzie smutek – radość.
Spraw, Panie, abym nie tyle szukał pociechy,
ile pociechę dawał;
nie tyle szukał zrozumienia, co rozumiał;
nie tyle był kochany, ile kochał.
Albowiem dając – otrzymujemy,
przebaczając – zyskujemy przebaczenie,
a umierając – rodzimy się do życia wiecznego.
Pokój zaczyna się od sposobu spotkania
Modlitwa prowadzi przez konkretne sytuacje: nienawiść, krzywdę, zwątpienie i rozpacz. W każdej z nich prosi o dobro, które możemy wnieść do relacji. „Narzędzie” oznacza tutaj gotowość do współpracy z Bogiem poprzez własne słowa, decyzje i gesty.
Nie chodzi wyłącznie o ustanie sporu. Tekst zaprasza do zrozumienia drugiego człowieka, niesienia pociechy i budowania nadziei tam, gdzie łatwiej byłoby odpowiedzieć obojętnością.
Modlitwa franciszkańska, ale nie autorstwa Franciszka
Najstarsza znana publikacja pochodzi z francuskiego czasopisma religijnego „La Clochette” z 1912 roku. Tekst ukazał się anonimowo. Jego późniejsze rozpowszechnianie w związku z postacią św. Franciszka sprawiło, że zaczęto przypisywać mu autorstwo.
Można więc mówić o modlitwie bliskiej duchowi franciszkańskiemu, lecz nie o utworze napisanym przez średniowiecznego świętego. To rozróżnienie pozwala zachować zarówno jej wartość, jak i rzetelność historyczną.
Jedno wezwanie na dzisiejszy dzień
Warto wybrać jeden wers odpowiadający aktualnej sytuacji. Prośbę o rozumienie można połączyć z uważnym wysłuchaniem bliskiej osoby, a prośbę o pocieszanie — z telefonem do kogoś samotnego. Tak modlitwa staje się początkiem konkretnego działania.
Przebaczenie i troska o człowieka
Przebaczenie nie wymaga udawania, że wyrządzona krzywda nie miała znaczenia. Można pragnąć pojednania, a równocześnie nazywać zło i szukać sprawiedliwego rozwiązania. Zawarta w modlitwie miłość obejmuje także odpowiedzialną troskę o osobę skrzywdzoną.
Ostatnia część kieruje wzrok ku życiu wiecznemu. Przypomina, że dawanie i przebaczanie mają sens głębszy niż natychmiastowa wzajemność.
Źródło tekstu: Autor anonimowy. Najstarsza znana publikacja: La Clochette, Francja, 1912. Polska wersja tradycyjnie rozpowszechniana jako modlitwa o pokój.
Komentarze