Modlitwa do św. Barbary

Święta Panno i męczenniczko! bardziej Boga i nieskażoną czystość niż życie miłująca, racz mi wyjednać modlitwami Twoimi u Oblubieńca Twego Chrystusa, czystość duszy i ciała. Patronko konających! proszę Cię serdecznie, uproś mi w godzinę śmierci mojej jak najskuteczniejszą skruchę za grzechy i ufność w miłosierdziu Boga, niech bez posilenia sę chlebem Anielskim nie umieram, ale mocą i zasługą Krwi i Ciała Jezusa Chrystusa otrzymam życie Błogosławionych w Królestwie jego na wieki. Amen.

Uwaga. Św. Barbara żyła w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Ojcec jej był poganinem, jednakże córka za szczególną łaską Boga poznała prawdziwą Wiarę. W wieży, gdzie było jej mieszkanie, kazała zrobić trzecie okno, aby w ten sposób uczcić Trójcę św. Gdy nie chciała się wyrzec chrześcijaństwa, była srodze męczona, aż w końcu własny ojciec uciął jej głowę, za co go piorun zabił. Św. Barbara jest patronką od ognia i burzy, szczególnie zaś patronką szczęśliwej śmerci. Św. Barbara uprosiła sobie u Boga tę łaskę, że każdy, który w jej imię o cokolwiek dobrego prosić Pana Boga będzie, zostanie wysłuchany. Mianowicie kto szczerze prosi o wstawienie się świętej Barbary, aby nie umierał bez śś. Sakramentów, ten nie umrze bez ostatniej pociechy. Przydarzyło się to pewnemu rzeźnikowi w Holandii, który miał osobliwe nabożeństwo do tej świętej Patronki. Ten znajdując się w płomieniach, prosił św. Barbary, aby nie umierał bez przyjęcia śś. Sakramentów. Ukazała mu się Męczenniczka i rzekła, że przed wschodem słońca nie umrze. I oto, choć płomienie były wielkie i cały dom się spalił, człowiek ów wyszedł z gruzów, prawda tak opalony, że już prawie nic na nim ciała nie było. Dostąpił tej łaski, że dopiero po przyjęciu śś. Sakramentów zakończył życie. Jest też św. Barbara patronką Korony Polskiej. Dla tych ważnych powodów, a mianowicie, aby wyjednać sobie łaskę szczęśliwej śmierci, która jest największą łaską na ziemi, prośmy gorąco św. Barbary, aby raczyła wstawiać się za nami do Boga.