Królu wieczności i czasu
Królu wieczności i czasu, Stwórco niebiosów i ziemi,
Panie gwiaździstych przestworzy, bądź pochwalony na wieki.
Królu ludzkiego istnienia, źródło mądrości i ładu,
Pełen dobroci dla małych, bądź pochwalony na wieki.
Królu skazany przez wielkich, płaszczem pogardy okryty,
Z cierni koroną zwieńczony, bądź pochwalony na wieki.
Królu zhańbiony na krzyżu, sercem otwartym przez włócznię,
Życie zabite grzechami, bądź pochwalony na wieki.
Królu pokoju i łaski, przebacz nam winy, odstępstwa,
Otwórz zbłąkanym ramiona, zjednocz nas Twoją miłością.
Królu nadziei człowieczej, Tobie i Ojcu Twojemu
Z Duchem światłości i prawdy chwała niech będzie na wieki.
Co wyraża ta modlitwa
Tekst przechodzi od stworzenia świata do krzyża i przebaczenia. Królewska godność Jezusa zostaje ukazana w bliskości człowiekowi, a nie w odległości od jego cierpienia. Ostatnia strofa kończy hymn uwielbieniem Trójcy.
Jak modlić się tym tekstem
Można śpiewać cały hymn lub przeczytać strofy w spokojnym rytmie. Powtarzane słowa „bądź pochwalony na wieki” pomagają w modlitwie wspólnej. Na końcu można dołączyć intencję o zgodę i pojednanie.
Tradycja i pochodzenie tekstu
Tytuł odpowiada rzeczywistemu początkowi zamieszczonego tekstu. W źródle wskazano jego związek z tradycją hymnu na cześć Chrystusa Króla.
Źródło tekstu: Hymn Królu wieczności i czasu — tekst przytoczony w materiale o modlitwie do Chrystusa Króla.
Komentarze