Akt wiary
Wierzę w Ciebie, Boże żywy,
W Trójcy jedyny, prawdziwy.
Wierzę, coś objawił, Boże.
Twe słowo mylić nie może.
Akt nadziei
Ufam Tobie, boś Ty wierny,
Wszechmogący i miłosierny.
Dasz mi grzechów odpuszczenie,
Łaskę i wieczne zbawienie.
Akt miłości
Boże, choć Cię nie pojmuję,
jednak nad wszystko miłuję,
nad wszystko, co jest stworzone,
boś Ty dobro nieskończone.
Akt żalu
Ach, żałuję za me złości
jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie, grzesznemu,
dla Ciebie odpuszczam bliźniemu.
Cztery modlitwy, cztery sposoby zwrócenia się do Boga
Akt wiary wyznaje zaufanie Bożemu objawieniu. Akt nadziei powierza Bogu przebaczenie i zbawienie. Akt miłości zwraca się ku Niemu ze względu na Jego dobroć, a akt żalu pozwala uznać własne zło i prosić o miłosierdzie.
Ich krótka, rytmiczna forma ułatwia zapamiętanie. Nie trzeba jednak odmawiać ich szybko: każde zdanie można potraktować jako osobną myśl do spokojnego rozważenia.
Jak wybrać modlitwę na daną chwilę
W niepewności można zatrzymać się przy akcie wiary; w zniechęceniu — przy nadziei. Akt miłości pomaga wrócić do tego, co najważniejsze, a akt żalu nadaje słowa skrusze po konkretnym przewinieniu.
Można też odmówić wszystkie cztery, dodając przed każdym jedno zdanie od siebie. Dzięki temu znany tekst pozostaje osobistą modlitwą, a nie tylko ćwiczeniem pamięci.
Żal i przebaczenie w codziennych relacjach
Ostatni akt łączy prośbę o miłosierdzie z gotowością przebaczenia bliźniemu. Dobrze zakończyć go pytaniem o naprawienie szkody lub przeproszenie osoby, którą zraniliśmy. Taka modlitwa może przygotować do spowiedzi, lecz sama krótka formuła nie zastępuje sakramentalnego pojednania.
Tradycyjna forma osobistego pacierza
Zamieszczone akty należą do polskiej tradycji katechetycznej i modlitewnej. Nie są pełnym wyznaniem wiary ani wykładem teologii. To zwięzłe słowa pomagające odpowiedzieć Bogu sercem i wolą w konkretnej chwili dnia.
Źródło tekstu: Tradycyjne polskie akty strzeliste; przy wersji tekstu wskazano serwisy eszkola.pl i modlitwy.24.
Komentarze