Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Ewangelia według św. Mateusza — Rozdział 4

Ewangelia według św. Mateusza, rozdział 4. Przekład Jakuba Wujka.

1Tedy Jezus był zawiedzion na puszczą od Ducha, aby był kuszon od djabła.

2A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, potem łaknął.

3I przystąpiwszy kusiciel, rzekł mu: Jeźliś jest syn Boży, rzecz, aby to kamienie stało się chlebem.

4Który odpowiadając, rzekł: Napisano jest: Nie samym chlebem żywie człowiek; ale wszelkiem słowem, które pochodzi z ust Bożych.

5Tedy go wziął djabeł do miasta świętego i postawił go na ganku kościelnym.

6I rzekł mu: Jeźliś jest Syn Boży, spuść się nadół; albowiem napisano jest: Iż Aniołom swoim rozkazał o tobie, i będą cię na ręku nosić, abyś snadź nie obraził o kamień nogi swojéj.

7Rzekł mu Jezus: Zasię napisano jest: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego.

8Wziął go zaś djabeł na górę wysoką bardzo i ukazał mu wszystkie królestwa świata i chwałę ich,

9I rzekł mu: To wszystko dam tobie, jeźli upadłszy uczynisz mi pokłon.

10Tedy mu rzekł Jezus: Pójdź precz, szatanie! albowiem napisano jest: Panu Bogu twemu kłaniać się będziesz, a jemu samemu służyć będziesz.

11Tedy opuścił go djabeł, a oto Aniołowie przystąpili i służyli jemu.

12A gdy usłyszał Jezus, iż Jan był wydan, uszedł do Galilei.

13I opuściwszy miasto Nazareth, przyszedł i mieszkał w Kapharnaum nad morzem, na granicach Zabulon i Nephthalim.

14Aby się wypełniło, co jest rzeczono przez Izajasza proroka:

15Ziemia Zabulon i ziemia Nephthalim, droga morska za Jordanem, Galilea poganów.

16Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światłość wielką, i siedzącym w krainie cienia śmierci, weszła im światłość.

17Odtąd począł Jezus kazać i mówić: Pokutę czyńcie; albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie.

18A gdy Jezus chodził nad morzem Galilejskiem, ujrzał dwu braciéj, Symona, którego zowią Piotrem, i Andrzeja, brata jego, zapuszczające sieci w morze; (albowiem byli rybitwi).

19I rzekł im: Pójdźcie za mną, a uczynię was, że się staniecie rybitwami ludzi.

20A oni natychmiast opuściwszy sieci, szli za nim.

21A postąpiwszy ztamtąd, ujrzał drugich dwu braciéj, Jakóba Zebedeuszowego, i Jana brata jego, w łodzi z Zebedeuszem, ojcem ich, oprawując sieci swoje, i wezwał ich.

22A oni natychmiast opuściwszy sieci i ojca, szli za nim.

23I obchodził Jezus wszystkę Galileą, nauczając w bóżnicach ich i przepowiadając Ewangelią królestwa a uzdrawiając wszelaką chorobę i wszelaką niemoc między ludem.

24I rozeszła się sława jego po wszystkiéj Syryi, i przynosili mu wszystkie źle się mające, rozmaitemi chorobami i dręczeniem zjęte, i którzy djabelstwa mieli, i lunatyki i powietrzem ruszone, i uzdrowił je.

25I szły za nim wielkie rzesze od Galilei i Dekapolu i Jeruzalem i z Żydowskiéj ziemie i z Zajordania.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.