Modlitwa za wstawiennictwem św. Antoniego Padewskiego
Druga modlitwa.
Najmiłościwszy Boże, któryś ś. Antoniego przedziwnych i ustawicznych cudów oświecił promieniami, użycz nam litościwie, abyśmy, o co przez zasługi jego pokornie majestatu Twego prosimy, przez jego przyczynę skutecznie otrzymać mogli. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i krójuje na wieki wieków. Amen.
S. Antoni należy do najprzedniejszych Świętych Pańskich, to też cześć jego po całym świecie wielce jest rozpowszechniona. Niezliczone cuda działy się i dzieją za jego sprawą. Za życia należąc do zakonu ś Franciszka Braci mniejszych, odznaczył się wielką wymową. Tysiące nawrócił grzeszników. Zakończył życie 1251 roku w mieście włoskiem Padwie i stąd Padewskim jest zwany. Jest ś. Antoni szczególnym Patronem od zgubonych rzeczy. Wiele osób zapewnia, że gdy w jakiem utrapieniu prosiły i wstawienie się ś. Antoniego, zostały zawsze pocieszone. W Polsce od dawien dawna śwęty ten Patron szczególną cześć odbiera. W Radecznicy w Lubelskiem jest cudowne miejsce św. Antoniego. W Poznaniu wznosi się kościół pod imieniem ś. Antoniego, gdzie kwitnie nabożeństwo Wybrańca Pańskiego.
Prośba skierowana do Boga odwołuje się do wstawiennictwa św. Antoniego. Ufność w jego modlitwę prowadzi do powierzenia własnych potrzeb miłosierdziu i dobroci Pana.
Tekst można odmówić w konkretnej trudności lub jako wspólne błaganie za innych. Warto zachować prostotę i dopowiedzieć intencję własnymi słowami, bez przypisywania modlitwie automatycznej skuteczności.
Źródło tekstu: Józef Chociszewski, „Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa”, wyd. 4, G. Jalkowski, Grudziądz 1883, s. 204–205.
Zdjęcie główne: Zmartwychwstanie — Carl Heinrich Bloch



Komentarze