Pieśń o Matce Boskiej Częstochowskiej

Witaj, Jutrzenko rano powstająca,
Śliczna jak księżyc, jak słońce świecąca;
Ty świecisz mile światu w Częstochowie,
Gdzie czołem biją świata monarchowie.

Tobie z dwunastu gwiazd koronę dano,
Świata wszystkiego Panią Cię nazwano,
Na Jasnej górze jaśniejsza nad słońce,
Tu lud upada do nóg swej Patronce.

Pocieszycielko ludzi utrapionych,
Do Ciebie Panno w nędzach niezliczonych
Lud się ucieka i prosi serdecznie,
By za przyczyną Twoją żył bezpiecznie.

Pamiętaj, Panno, na Polską Koronę,
Którąś raz wzięła pod swoją obronę.
Wszakżeś jest Polską, Maryjo, Królową,
Której Bóg oddał za tron Częstochowę.

Tam Twoje serce, kędy skarb przebywa,
Gdzie stół królewski Twój obraz nakrywa,
Niech odrobiny z niego nam spadają,
Twoi synowie niech głodu nie znają.

Tyś swą skruszyła nogą łeb smokowi,
Tyś pyszne rogi starła Turczynowi,
Tyś Jasną górę płaszczem okrywała,
Gdy jej potęga szwedzka dobywała.

Otwórz swój skarbiec, niech mamy Twe dary,
Któreś tu synom dawała bez miary!
Niech dziatki Twoje doznają Twej mocy,
Strzeż nas, o Matko, jak we dnie tak w nocy.

Przybądź, o Matko, nam pełna miłości,
Niech nieprzyjaciel żaden tu nie gości.
Teraz Maryja zastaw nas orężem,
A nieprzyjaciół przy Tobie zwyciężym.

Teraz daj odpór nam preciwnej stronie,
A Polskiej rękę racz podać koronie;
Do Ciebie z płaczem wołamy sieroty,
Przybądź na pomoc a daj pokój złoty.

Lubośmy Boga ciężko rozgniewali,
Do Ciebie jednakżeśmy się udali;
Obróć swe na nas miłosierne oczy,
Niech nieprzyjaciel od Twych sług wyboczy.

Zastaw nas, Matko, swoimi piersiami,
A Syn Twój niech nas zasłoni ranami,
A tak gniew Boski w miłość się obróci,
Złotym pokojem ku nam się nawróci.

A my Cię za to ludzie utrapieni,
Gdy będziem przez Cię, Panno pocieszeni,
Wychwalać będziem to póki żyjemy,
A potem wiecznie, jak w Bogu zaśniemy.