Anioł Gabriel w poselstwie przychodzi
Anioł Gabriel w poselstwie przychodzi,
Do Nazaret posłany,
Zwiastując Pannie że Syna porodzi,
Bez panieństwa odmiany;
Mówi: że poczniesz w czystym żywocie,
Boga Człowieka, w dwojej istocie,
Który będzie świętym zwany.
Zdziwi się Panna pomieszana zgoła,
Nowość myśl jej natęża;
Jak to być może? rzecze do Anioła,
Ponieważ nie znam męża.
Wierz, boś znalazła łaskę u Pana,
Syna Boskiego Matkąś obrana,
Żebyś głowę starła węża.
Otom ja twoja służebnica Panie,
Na rozkaz twój gotowa;
Już wierzę, niech się wola twoja stanie
Według danego słowa:
Jeśli mój żywot ciasnyć jest Boże,
W sercu więc ci dam przestrzeńsze łoże,
Miłość cię moja wychowa.
O wielkie szczęście Maryja dla ciebie!
Które cię dziś potkało:
Że słowo Boskie w zbawienia potrzebie,
W tobie ciałem się stało.
A więc o Matko Boska i nasza,
Racz już urodzić nam Messyjasza,
Który z ciebie dziś wziął ciało.
Utwór opowiada o poselstwie Gabriela do Maryi i obietnicy narodzenia Zbawiciela. Wysłuchanie zwiastowania prowadzi do modlitewnego oczekiwania na przyjście Chrystusa.
Pieśń dobrze łączy temat maryjny z czasem Adwentu. Można poprzedzić jej śpiew krótkim odczytaniem ewangelicznego opisu zwiastowania, zwracając uwagę na odpowiedź Maryi.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 187–188.


Komentarze